Genesis (Chapter 11) Finale

ni Balderic

Chapter 11: Huling Mandirigma
Final Chapter

“Lusooobbb!!!! Ubussin silaaa!!!” sigaw ni Moros sa mga kasamahan nya. Nasa harap na sila ng brigade at meron din syang mga tauhan na nasa kabilang bahagi ng kampo at sabay ring umaatake.

“BRAKATATATATATA!!!!!!! PRRRTTAATTATATATA!!!” Kabilaang putukan ng baril ang nagkalat sa kampo. Nasa kanya kanyang tago ng pwesto ang mga sundalo habang kabi kabilaan naman ang nakikita nilang mga kalaban. Kaliwa’t kanan ang putok ng baril at may natatamaan din silang mga terorista pero tila di ito nauubos sa dami.

Nakangiti si Moros na tinitignan ang mga tauhan nya. Kompyansang mananalo sila sa laban.

Two days ago

Nasa pulong ang mga leader ng Red Cresent sa kampo nilag tagog tago sa kabundukan.

“Pog!!” palo ng kamay ng isang leader sa lamesa.

“Nahihibang ka na ba komander Moros!?”

“Magtiwala kayo sakin mga kapatid ko. Kompyansa akong mananalo tayo at magagapi natin ang kalaban.”

“Pero ang sinasabi mo ay isang kahangalan. Alam mo ba kung gaano karami sa atin ang mamamatay?”

“Mas maraming namamatay sa atin sa mga simpleng komprontasyon lamang. Hinde ba mas may kabuluhan ang ating buhay kung mamamatay tayo pero magagapi naman natin ang kalaban?”

Nag uusap usap ang mga kasamahan ni Moros. At sya ay nnaka ngiti lamang. Alam nyang makukuha nya ang gusto nya. Matapos ang ilang minuto ay nagkasundo na ang grupo.

“Sige..sabihin mo ang plano mo.”

“Sa ngayon ay alam na ng mga sundalo ang ating kuta. Pero ito ay bitag ko sa kanila. Pupunta rito ang mga sundalo at sigurado akong pinagplanuhan na nila yang mabuti. Pero aalis tayo rito. Ilalayo natin ang mga hostages at dadalhin sa isang safe house ni mayor Florencia. Maghihiwalay tayo ng tatlong lupon. Ang isang grupo ay sasagupa sa pinakamalapit na kompanya ng mga sundalo. Sila ang magsisimula ng ating paghihimagsik. Hintayin nating dumating ang kanilang mga tropa at ang natitira nating dalawang grupo ay aatake naman sa brigada nila ng magkahiwalay na pwersa.”

“Pano mo matatago ang dami natin? Alam mo namang nagkalat ang kanilang mga impormante. Wala tayong suportang nakukuha sa mga sibilyan. Isang pagkakamali lang ay mawawasak ang plano mo Moros.”

“Si mayor Florencia na ang bahala dyan. Nakapag plano na sya kung paano mapipigilan ang impormasyong hinde makarating sa mga sundalo. At makikita nyo mga kapatid. Sa dami ng mga tao natin ay sigurado akong hindeng hinde tayo matatalo. Uubusin natin sila at magtstayo tayo rito ng ating sariling pamahalaan. Kahit ilan pa ang ipadala nila ay uubusin din natin!”

“Pero komander Moros paano naman si tinyente Martin? Si Adam? Hinde ba sya magiging malaking hadlang sa ating mga plano? Natalo na nya si Abdul. Alam ng ilang tao rito na magaling sa bakbakan ang sundalong yun.”

“Natatakot ka ba sa kanya kapatid? Sa dami natin ay walang magagawa ang Adam na yan. Isa lang syang insektong titirisin ko pag inatake na natin ang kampo nila.”

—-

Present Time
Bulacan

Hawak hawak ni Shane sa braso si Serina at nasa harap naman ng dalaga ang kasama ni Shane na takas rin. Walang tao sa paligid at medyo madilim pa. By: Balderic. Mabilis ang pag hinga ni Serina na akala mo ay na iihi ito. Paglapit palang ng kasama ni Shane ay mabilis nya itong sinipa sa bayag.

“Pog!!” “Ooooorrgggghh!!!!” napahawak ito sa kawawang bajinggles nya. Siniko rin ni Serina si Shane pero nakasalag ito. Subalit kinabig ni Serina ang braso nya at nakawala sya.

Mabilis syang tumakbo papunta sa kotse nya. Nagmamadaling binuksan ito.

“Sakloloooo!!!! Saklolooooo!!!” sigaw ng sigaw ito subalit walang nakakarinig.

“Come here bitch!!!” naabutan sya ni Shane at hinila palabas ng kotse. Nahawakan ni Serina ang bag nya at nahulog ito sa semento. Nagkalat ang mga gamit nya.

Nakita ni Serina ang isang maliit na nailcutter. Pinulot nya ito at mabilis na nilabas ang maliit na blade at sinaksak si Shane sa braso.

“Tsak!!” “Aarrgghh!!! Fuckkk!!!”

“Pak!!!” “aahh!!!” hinampas ni Shane si Serina sa mukha ng kamay nya. Sa lakas nito ay natumba si Serina at tila nahihilo.

Nakita naman ni Shane ang mga gamit ni Serina na nagkalat sa semento at may napansin syang isang strip. Pregnancy test strip ito at nakitang nag positibo si Serina.

“What the fuck is this? You broke up with me and now you’re fuckin pregnant!? Whore!!!”

“Bam!!!” “Uaargh!!” sinipa ni Shane ang mukha ni Serina at tumalsik ang dugo mula sa ilong nya papunta sa semento.

“Uurrghh..aauugh…” gumapang dahan dahan si Serina. Mabigat ang katawan at medyo nahihirapang huminga dahil sa dugong bumabara sa ilong nya.

“Aahh noo please…Shane…huhuhu….” Inapakan ni Shane ang ulo ni Serina. Nakadapa ito sa semento at hinahawakan ang paa ni Shane.

“You never let me fuck you before! Never!!!! And now you just left me and met some asshole then let him impregnate you!? Now I’m gonna take what’s rightfully mine bitch! I’m gonna fuck you till you say yes!”

Hinawakan ng maigi ng kasama ni Shane ang mga kamay ni Serina at dinagan ang tuhod sa likod ng babae. Habang pumwesto naman si Shane sa may pwet ni Serina at gamit ang kutsilyo ng kasama nya ay pinunit ang pantalon ng dalaga.

“Shrripp!!! Shripp!!” “Nooooo!!! Stoopp Shaannee nooo!!! Huhuhu!” lumantad ang panty ni Serina. Umbok na umbok ang pwet neto. Di rin pinakawala ni Shane at pinunit rin ang panty ni Serina.

Nagmamadali itong buksan ang zipper nya at lumabas ang mahaba netong burat. Saka tinutok sa gitna ng pwet ni Serina.

“Nooo..please…”

“Hehe your sister loved my cock before. She was always moaning like a bitch in heat. Now I’m gonna make you scream baby. I’m gonna make you cum with my dick!”

“Urrghh!! Bastarddd!! Noooo!!!” kinapa ni Shane ang puke ni Serina. Hinawakan ang tinggel neto at nilaro laro nya.

“aahh..nooooohh…pleeaassee..aahh…” pinaglaruan ni Shane ang clitoris ni Serina. Sinisiksik rin nito sng isang daliri sa butas ng dalaga.

Di naglaon ay dumudulas na rin ang puke ni Serina. Hinde na ito makatatangging namamasa na sya. Napangiti naman ang manyak na lalake.

“Hehehe I knew you’d like it! Now for the main course hehehe…” nilawayan pa nya ang burat at tinutok na ito sa pekpek ng kasintahan ni Adam.

“Nooooooo!!!! Oohh fucckk aaahh!!!” sigaw ni Serina at pilit manlaban pero masakit at malakas ang pagkakahawak sa kanya ng kasama ni Shane.

“Hoooyy!!!” isang boses ng lalake ang narinig nina Shane at nakitang dalawang pulis ang napadaan sa lugar.

“Aahhhh!!!” sumugod ang kasama ni Shane sa pulis gamit ang kutsilyo nito.

“Blam Blam Blam!!!” binaril ito kaagad ng isang pulis.

“Ikaw!!! Taas ang mga kamay at lumayo ka sa babaeng yan!!!” tinutok rin ng isa pang pulis ang baril kay Shane.

Nakita ni Shane ang punyal nyang hawak kanina at mabilis itong pinulot saka tinutok sa batok ni Serina.

“You shoot she dies!” hinablot ni Shane si Serina at pinatayo para gawing hostage. Pero nakatyempo ang babae at sinuntok ang matigas pang burat ni Shane.

“Pak!!!” “Aauurrghh!!!” napahawak ito sa bayag nya. At mabilis umiwas si Serina.

“Blam Blam Blam Blam Blam!!!!!” tadtad ng bala si Shane at bumulagta.

“Oh my God! Huhuhu!!” iyak ng iyak naman si Serina. Mabilis syang tinulungan ng dalawang pulis.

—-

“BRAKATATATATATATA!!!!!!!” Tuloy parin ang sagupaan ng mga sundalo at ng tropa ni Moros. By: Balderic. Dahil kakaunti lang ang mga tropang naiwan sa kampo ay hinde magawang lupigin ang dami ng kalabang pumapaligid sa kanila.

“Bantayan nyo ang bawat sulok!!! Wag nyong hayaang makalapit sila!!!” sigaw ng isang commander ng mga sundalo. Kaliwat kanan ang pinagbabaril nila. Hinde umaatras ang mga kalaban.

“Sir!!! Nakontak ko ang division. May coming tayong reinforcements sir!” sigaw ng isang radioman sa commander nila.

“Ok good! Men hold your line! May darating tayong mga kasamahan! Wag nating hahayaang makapasok ang mga yan!”

“Sir yes sir!!!”

Tila nabuhayan ng loob ang mga sundalo at nadagdagan ang kanilang morale. Sa iisang bagay na nagbibigay sa kanila ng pag asa. Pagdating ng reinforcements ay siguradong maliligtas na sila.

Samantala sa intel unit naman ay pinakalat na ni Adam ang mga tauhan nya. Maging sya ay naghanda ng kanyang mga baril at pumunta na rin sa front lines. Custom ang M16 rifle ni Adam at may scope ito. Pagdating nya sa isang post ay pinuntirya nya kaagad ang ilang mga kalaban na naka usli sa pinagtataguan.

“Nakalawit ang mga bayag nyo mga sadik!!!!” sigaw ni Adam.

“BRAGAM BRAGAM BRAGAM BRAGAM!!!!” Tig iisang bala ang tumama sa ulo ng mga kalaban. Kitang kita ito ng mga kasamahan ni Adam.

“Wag kayong magpapadala sa takot! Lumaban kayo!” sigaw pa ni Adam.

“Uaaahhhh!!!” “BRATATATATATATATATATATAT!!!!!!” Sumalpak ang sunod sunod na bala ng mga machine guns ng mga sundalo. Nagsidapaan ang mga kalaban at napilitang gumapang.

“Walang tatayoooo!!!! Gapaaang!!! Gapangin nyo silaaaa!!!! Hinde na yan makakalaban kung makalapit tayooo!!!” sigaw pa ni Moros sa mga kasamahan nya. Sumenyas ito at naglabas ng mga bazookas at mga mortars.

“Fffiiiirrrreeeeeee!!!!!!”

“Shoom Shoom shoomm!!!!!” sunod sunod na rockets at grenades mula sa bazooka at mortars ang pinakawala ng mga terorista.

“Ddddooowwwwnnnnn!!!!!” sigaw naman ni Adam. Nagsidapaan ang mga sundalo.

“BRAGGOOMMM!!!! BAKKOOMMMM!!! BOOOOOMMMM!!!!” Animo’y impyerno ang loob ng kampo ng balutin ito ng bola ng apoy mula sa mga pasabog nina Moros.

“Return ffiireee!!!! Return ffiiirree!!!” utos pa ulit ni Adam. Tumayo ang mga tropa at sumagot ulit ng putok.

“BRAKATATATATA!!!!” “Meeddiicccc!!!!” sigaw naman sa di kalayuan ng may masugatang mga kasamahan. Tumakbo ang ilang first aiders at medics para tulungang ilayo ang mga wounded sa firing field. Subalit may mga crosshairs na nakatutok sa ulo ng mga medics na nakatayo.

“Toggsshh!!! Tooggsshh!!! Toggsshhh!!!” umalingawngaw ang putok mula sa mga snipers ng kalaban at wasak ang mga ulo ng mga medics na tutulong sana sa wounded. Nakita ito ni Adam.

“Snipers 10 o’ clock!!!!” tinutoro ni Adam ang pwesto ng mga snipers.

“Shoovv!!! Kaboooomm!!!” “Eyaaagghh!!!” pinasabog ng mga M2O3 ang pwesto ng snipers. Tinamaan ang dalawa pero nakatakas naman ang natitirang apat na snipers.

Lumabas ang mga snipers rin ng tropa at tatlo sila. Pumwesto rin sa mga tagong lugar at naka suot pa ng guila suit para di makita. Hinanap at sinundan ang mga galaw ng kalaban para mahanap ang snipers.

Sa kabilang bahagi naman ay hinahanap naman ng snipers si Adam. Inutusan ni Moros na e priority ng snipers ang ulo ni Adam. Nakatutok ang mga crosshairs ng snipers sa pinagtataguan ni Adam. Natatakpan ito ng ilang sandbags. Nakatihaya si Adam sa lupa at naghihintay. Nakita ni Adam ang isang helmet at pinulot nya ito.

“Snipers standby ha…” wika ni Adam. Dahan dahang inangat ang helmet. Nakita ito ng kalabang sniper at kumalabit.

“Toggsh!!!” talsik ang helmet sa kamay ni Adam. Nakita kaagad ng snipers na sundalo ang pwesto ng kalaban at binaril ito.

“Pommm!!! Poomm!!!” “Shraakkk!!! “Spaakkk!!!” sabog ang ulo ng dalawang snipers na kalaban. Sumagot naman ng putok ang mga natirang kalabang snipers pero nakatago ang mga sundalo.

“Lusoobbb!!! Lusubin nyooo!!!” sigaw pa ni Moros.

“Aaaahhhhhhh!!!!” sigawang tumayo ang ilang teroristang muslim at nag aasault paakyat ng burol kung nasaan ang brigade. Pero pina ulanan sila ng bala ng mga sundalo at marami sa kanila ang natumba.

—-

20 km away from the Brigade

Isang company ng armor cavalry units ang papunta sa brigade. Napadaan silla sa isang tulay subalit huminto ang mga sasakyan dahil nakita nilang putol ang tulay. Pinasabog na pala ito ng mga terorista bago pa simulan ang plano nilang lusubin ang mga kampo.

“Sir wala tayong madaanan!” wika pa ng driver ng isang armor sa tinyenteng kasama nya.

Sa isang burol naman na madilim ay may dalawang terorista ang sumisilip at nakita ang armor na nakatambay sa dulo ng tulay. By: Balderic. Naglabas ng bazooka ang dalawang terorista.

“Shoommm!!!” lumabas bigla ang dalawang rockets mula sa burol.

“RPG!!!!” sigaw ng sundalong nasa unang armor

“Boommm!!! Boommm!!!” sabog ang unang armored vehicle ng mga sundalo. Matapos pasabugin ito ay tumakas kaagad ang dalawang terorista. Sumakay sa nakatago nilang motor at umalis.

—-

Tumakbo ang isang terorista palapit kay Moros.

“Komander nasakop na natin ang battalion nila. Pito ang sumuko sa atin at nakuha natin ang maraming baril at bala nila!” balita pa ng tauhan ni Moros.

“Magaling. Sige sabihin mong pugutan ng ulo ang mga sumukong sundalo. Hinde natin kailangan ng hostages. May mga hostage pa tayo. Ubusin sila at walang itirang buhay!”

“Masusunod komander!”

“Hehe wala na kayong magagawa pa Adam. Wala na kayong takas. Isolated ko na ang mga darating nyong kasama. Walang tulong na darating sa inyo. Hinde rin lalabas ang mga helicopters nyo dahil madilim parin hehehehe. Uubusin namin kayo. At kung mabuhay kapa Adam ay ako na mismo ang personal na pupugot ng ulo mo.” Bulong pa ni Moros.

Sa loob naman ng kampo ay lumapit ang radioman sa commander ng mga sundalo.

“Sir! Hinde makakarating ang reinforcements. Na ambush sila at wasak ang tulay na dadaanan nila. May isa pang daanan pero mapapalayo sila at baka umaga na kung makarating.” Wika pa ng sundalo.

“Diyos ko…paano na ito…” bulong naman ng general.

Ininform ng commander ang lahat ng mga officers na nasa loob ng brigade kasama na si Adam. Isang masamang balita para sa mga sundalo ito at tila bumigat ang kanilang dibdib ng malamang walang darating na tulong. Kailangan na lamang nilang makasurvive ng gabi para pagdating ng reinforcements ay maililigtas sila.

“Wag kayong mawawalan ng pag asa!!!! Mga sundalo tayo!!!! Mga tagapagtanggol ng bansa!!!! Nakasalalay sa atin ang buhay ng mga inosente!!! Laban mga kasama!!!! Lumaban kayo para makabalik tayo sa ating mga pamilya!!!!! Wag nating hahayaang manalo ang mga teroristang yan!!!” sigaw pa ni Adam.

“Tayo ay mga mandirigma!!!! Tayo ang army!!!! Tayo ang kumakain ng bakal!!!! Wala tayong aatrasan!!!! Patay kung patay!!!! Para sa bayaaaaaaannnn!!!!”

“HOOOOYAAAAAAHHHH!!!!!” Napataas ni Adam ang morale ng mga tropang nalugmok.

Bumalik sa pwesto ang mga sundalo at lumaban. Lumaban para sa kanilang buhay. Nakapasok na ang ilang terorista sa kampo. Harap harapan na ang barilan. May ilang nataga ng gulok ng mga muslim at ang ilan naman ay sumagot ng bala. Kanya kanyang patayan. Kabilaang banatan.

Unti unti ay napapa atras nila ang mga kalaban. Unti unti ay di makapasok ang mga tauhan ni Moros. Hanggang sa ma clear kaagad ng mga sundalo ang brigade at napa atras papunta sa labas ang ilan pang kalabang nagtatangkang pumasok.

“Ano kayo ngayooonn!!??” pagmamayabang ng ilang sundalo sa mga kalaban.

“Wala pala kayo sa army!!!”

“Anooo!? Pumasok pa kayoo!!” paghahamon pa ng ilan.

“Komander Moros! Maraming nalagas sa tropa natin. Ano nang gagawin natin? Baka maubos tayo!”

“Mga hangal!!!! Tawagin nyo ang mga kasamahan nating nasa battalion! Papuntahin sila rito!”

—-

Bulacan

Naabutan ni Henry at Selene si Serina sa himpilan ng pulisya. May towel na ito at pinalitan ang pantalong pinunit. Niyakap ni Henry ang anak ng mahigpit. Iyak ng iyak naman si Selene. Dito pinaliwanag ng mga pulis ang buong pangyayari.

“That bastard! Thank goodness he’s dead!” sagot pa ng galit na si Henry.

“Papa can we go home?”

“Yes Serina. Let’s go home.”

“Um papa my car. I left it in the parking lot.”

“Um maam ako na pong bahala sa kotse nyo. Daanan nalang po natin at ako na magmamaneho.” Wika pa ng isa sa pulis na sumaklolo kay Serina. Napa ngit ang dalaga at tila nabighani naman ang pulis sa kagandahan nito.

“Thank you mr…”

“Um PO2 Fernando Torres po maam.” Nakipag kamay ang binatang pulis kay Serina.

“Ah papa this two cops are the ones that rescued me from Shane.” Sabay turo kay PO2 Torres at kasama nyang pulis.

“Oh I see. I am in your dept mr Torres and…” nakipag kamay si Henry kay Torres at sa kasama nyang pulis.

“Ah I’m PO2 Babaylan po sir. Hehe..nice to meet you po.”

“Yes…Mr Babaylan. Thank you both.”

Dinaanan muna nila ang kotse ni Serina at sina Torres at Babaylan na ang nagmaneho ng kotse pabalik ng bahay nina Henry. Pagdating nila ay bumaba sila at nagpasalamat pa ulit si Serina sa dalawang pulis. Panay ngiti naman ang dalawa at di mapakali dahil nabibighani kay Serina. Bago pa pumasok si Serina sa bahay ay tinawag sya ni Torres.

“Um maam sandali po. Naiwan nyo po ito.” Binigay ni Torres ang kwentas na archangel. Nagulat si Serina dahil di nya napansing natanggal sa kanya ito.

“Where did you found this?”

“Um napulot ko po sa ilalim ng kotse nyo kanina.”

“Ah thank you..”

“Walang ano man maam. Sige po tutuloy na kami.”

Hinawakan ni Serina ang kwentas ng mahigpit at naalala si Adam. Somehow mabigat ang dibdib ni Serina na hinde mawari. Nanginginig ang mga kamay at paa.

“Adam….” Bulong pa ni Serina.

—-

San Joaquin
0400H

Nakita ng telescope ng sundalo ang dalawang paparating na armored vehicle.

“Sir may armor paparating tignan nyo!” binigay ang teleskopyo at nakita rin ito ni Adam.

“Sir hehehe ligtas na tayo! Dumating ng maaga ang reinforcements!” tuwang tuwa ang sundalo.

Nakita ni Adam na huminto sa daan ang armored.

“Bakit hinde sila inaatake ng mga kalaban?” pagtataka ni Adam. Napansin nitong gumalaw ang launchers ng armors at tumutok sa kanila. Kinutuban si Adam.

“MEN DAPAAAAA!!!!”

“Pom Pom Pom Pom!!!!” serye ng rockets ang lumabas sa mga armor vehicles at papunta sa kampo.

“BAGOOOM BAGOOMM BAGOOM BAGOOMMM!!!!” Sunod sunod na pasabog ang tumama sa kampo. Kasunod pa nito ang ingay ng mga baril ng kalaban at mga machine guns nila.

“Sir bakit tayo tinitira ng mga armors natin!?”

“Naagaw na ng mga kalaban ang mga sasakyan natin! Wag kayong magpapa lupig! Lumaban kayo!!!”

“Uaaahhhh!!!” “BRATATATATATATATATATAT!!!!!”

“Sige laban men!!! Walang susuko!!! Walang susuko!!!” nakisabay naman ng sigaw ang general at paikot ikot sa front lines.

“Toogshh!!!” “Uuaahh!!!” tinamaan ng sniper bullet sa dibdib ang general at natumba ito.

“Mediiic!!! Natamaan si sir!!!”

“Meddiicc!!!” sigaw sila ng sigaw pero wala nang medics na dumating. Ubos na ang kanilang kasamahang marunong mag first aid. Tumakbo ang isang captain at tinakpan ng towel ang dibdib ng general para pigilan ang pagdurogo.

“Wa..lang susukooo…aahh…labaaann….” Tumatagas na ang dugo sa bibig ng general at hinang hina na ito.

“Sir!!! Gumising kayo sir!!!” sigaw ng kapitan.

“Toogsh!!!” “Spakk!!!” tinamaan sa ulo ang captain at sabog ang bumbunan nito.

“Snipers 2 o’ clock!!!” sigaw ni Adam. Hinanap ng sundalong sniper ang kalaban na bumaril sa kapitan nila. Hinde nya ito makita. Nakapagtago ito ng maayos.

“Pom Pom Pom!!!!” tumira pa ulit ang mga armors na nasa kamay na ng terorista.

“DAPAAAA!!!!” “BOOOMMMM BAKOOOMMMM!!!!” Marami na ang nalagas sa mga sundalo. By: Balderic. Iilan na lamang silang natitira.

Kapansin pansing tumigil sa paglusob ang mga terorista. Naghihintay at nagtatago naman ang mga sundalo dahil sa snipers ng kalaban. Hanggang sa may narinig silang boses mula sa isang megaphone.

“MGA SUNDALO!!! MAKINIG KAYO!!! UBOS NA ANG MGA KASAMA NYO SA BATTALION!!! PINUGUTAN NA NAMIN SILA NG ULO!!! WAG NA KAYONG LUMABAN PA!!! SUMUKO NA LANG KAYO AT NANGANGAKO KAMING BUBUHAYIN NAMIN KAYO!!!!” sigaw ng isang tauhan ni Moros at naka ngiti ito na halatang nag sisinungaling.

“INUULIT KO! SUMUKO NA KAYO! NAPAPALIGIRAN NA NAMIN KAYO! WALA NA KAYONG TAKAS! WALANG DARATING NA TULONG SA INYO!!! KAYA BUMABA NA KAYO DYAN AT IWAN ANG MGA BARIL NYO!!!” Dagdag pa nito.

Si Adam naman ay sinenyasan ang snipers nila. Tumango naman ito. Naka ngiti lang si Adam at sumilip mula sa sandbag. Kita nyang nakatayo ang teroristang may hawak ng megaphone. Nagsalita itong muli.

“MGA SUNDALO!!! SU..” “Tooggsshh!!!” “PAAAKKK!!!!” Akala mong watermelon na sumabog ang ulo ng terorista ng barilin ito ng snipers nina Adam.

“putak ka ng putak ang ingay mong hinayupak ka.” bulong ni Adam saka nag reload ng baril.

Tinignan ni Moros ang mga kasamahan nya at sumenyas sila. Tumango naman ang mga ito.

“Iyaaayiiiieeehh yaahhh!!!” nag chant isa isa ang mga muslim na terorista. Animoy nagdarasal ang mga ito. Maging ang mga sandata nila ay inaangat. Walang takot at lumabas sa mga lungga nila. Dahan dahang naglakad papunta sa kampo.

“Men!!! Fix bayonet!!! Ready for close quarter combat!!!” utos pa ni Adam. Tanging sya na lamang ang natitirang officer na nag cocommand sa kampo.

“Lusoooobbb!!!” “Eyaaaaaaahhhhh!!!!!!” sabay na lumusob ang mga terorista at nagpaputok sa itaas.

Bumanat rin ang mga sundalo at isa isang pinagbabaril ang mga kalaban. Wala nang atrasan. Nakasalalay na sa Diyos ang buhay nila. Palapit ng palapit ang mga kalaban. Hanggang maka akyat na sila at sinira ang gate ng kampo. Dumiretso rin ang armor na wala nang rockets pero ginamit itong shield ng mga kalaban.

Pinaputukan ni Adam ang gulong ng sasakyan. Napunta ito sa isang kanal at tumagilid. Pinasabog ito ng ilang granada. Umikot naman ang pangalawang armored at tinadtad ng machine gun ang pinagtataguan nina Adam. Dahan dahang napapa atras papunta sa likod ng brigade ang mga tropang kakaunti na lamang.

Nagsitago sila sa mga buildings. Tuluyang nakapasok ang mga kalaban. Maging si Moros ay nagpasya naring lumapit sa kampo. Tinamaan ang isang sniper ng army sa ulo at napatay ito. Tumakbo naman papasok sa isang barracks ang natitirang sniper ng army. Samantalang nag bago ng pinagtataguan ang dalawa pang snipers ni Moros para hanapin si Adam.

Nakatago sa loob ng admin building si Adam at pinagbabaril ang mga nakikitang terorista. Ubos ang magazines nya sa kakaputok at tinapo na nya ito. Hinugot ang dual handguns saka nagbago ng matataguan. Pumasok sa gusali ang dalawang kalaban pero di makita si Adam. Nasa itaas ng kisame ito at ginulat ang mga kalaban saka pinagbabaril.

Samantala sa labas naman ay patuloy sa pag hold ng line ang mga tropa. Ayaw nilang maka maneuver ang mga kalabang muslim. Pero ini isa isa sila ng dalawang snipers ni Moros. Maraming napabagsak ang mga asintadong snipers. Ang sniper naman na army ay nakita ang isa sa mga snipers ng kalaban. Pinumtirya nya ito at tinamaan sa kamay. Lumabas ito sa pinagtataguan pero di na ito pinatakas pa at binaril sa ulo ng army sniper. Ngayon ay tig isang snipers na lang ang natitira sa magkabilang grupo.

“Ubusin sila!!! Walang ititira!!!” sigaw pa ng terorista.

“Walang susuko!!! Patay kung patay!!!” sigaw rin ng mga magiting na sundalo.

Magkalapit na ang laban. May ilang nagsusuntukan. Ang iba nagsasaksakan ng gulok at bayoneta. May mga natagang sundalo at may mga nasaksak namang mga terorista. Unti unti ay nagkaka ubusan na sila. Pero mas marami paring mga kalaban.

0500H

Halos lumiliwanag na rin. Nakikita na ang mga tao. Ang usok mula sa nasusunog na mga gusali at kagamitan ay kitang kita na. Pero patuloy parin ang bakbakan ng dalawang grupo. Halos isang plantoon na lamang ang mga sundalo. Ang army sniper ay wala nang mapagtaguan at nahuli ng mga terorista. Pinagpilahang taga tagain ito ng mga kalaban at luray luray ang katawan ng sniper ng ito ay tantanan ng mga walang pusong terorista.

Si Adam naman ay palipat lipat ng mapagtataguan. Hinde ito matamaan ng mga kalaban. Kaliwa’t kanang pinagbabaril ni Adam ang mga makitang terorista. Nag dive pa ito papasok sa bintana at mabilis na pinagbabaril ang mga tao sa loob. Pumulot ng granada saka tinapon sa mga kalaban sa labas. Tumakbo palabas at sinipa ang nakitang terorista sa mukha. Binaril nya ito ng mabuwal sa lupa. Kinuha ang machine gun nito at tinutok sa mga natitirang kalaban sa paligid.

“Graaaaahhhhhh!!!!” “RATATATATATATATATATATATAT!!!!!!!” Panay talsik ng mga basyo ng machinegun sa paligid. Umulan ng bala sa mga myembro ng Red Cresent. Inubos ni Adam ang isang belt ng bala ng hawak na K3 Machine gun. Subalit nakita sya ng sniper ni Moros.

“Toogsshh!!!” “Aahh!!” tinamaan sa kanang balikat si Adam. Mabilis itong nagtago at tinakpan ang sugat nya. Pinulot ang isang armalite saka pumasok sa isang gusali. Nakita na sya ng mga kalaban at pinalibutan ito.

“BRATATATATATATATATAT!!!!!!” Pina ulanan ng bala ang gusaling pinagtataguan ni Adam. Nakadapa lang sya habang magtatalsikan ang mga sementong nag crack sa pader. Maging ang mga salamin ng bintana ay nabasag na rin. Gapang ng gapang si Adam palayo. Nagka sugat sugat na sya dahil sa mga debris na tumatalsik.

Nagulat na lang ang mga kalaban ng makitang may lumabas na dalawang granada mula sa gusali.

“Booomm Boooomm!!!” “Uaahh!!!” nagsitalsikan ang mga tauhan ni Moros. Pero hinde pa rin ito na uubos.

“Blag!!!” sinipa ni Adam ang pinto at lumabas sya. Gamit ang armalite ay pinagbabaril pa nya ang mga nakitang nagkakalat na terorista. Nagtago ang mga ito. Nakipagpalitan ng putok kay Adam. Nagtago rin si Adam.

“Adam!!! Nag iisa ka nalang!!! Sumuko ka na!!! Wala ka nang mga kasama!!!!” sigaw pa ni Moros.

Hinihingal si Adam at tinignan ang sugat nya sa balikat. Pinunit nya ang uniporme at tinali sa sugat. Nag reload rin sya ng armalite.

“Moros!!!! Kahit mag isa na lang ako!!!! Sisiguraduhin kong hinde ka makakalabas rito ng buhay!!!!”

“Hahahaha!!! Tuluyan na nga sigurong nawala ka na sa katinuan Adam! Sige paputukan yan!!!!”

“BRAKAM BRAKAM!!!! BRATATATATAT!!!!! BAKOOM BAKOOM!!!” Sari saring putok ang dumiretso sa pader na pinagtataguan ni Adam. Naka ngiti pa ang mga ito at tila minamaliit ang nag iisang sundalo ng brigada.

“Graahhhh!!!” “Bratatatatata!!!!!” lumabas bigla si Adam at pinuntirya ang mga makitang terorista at side step itong papasok sa labilang gusali. Sa dami ng kalaban ay tinamaan rin si Adam sa paa pero ilan rin ang napatumba nya.

Dahan dahang sumugod ang mga kalaban sa gusali at walang hintong pinapaputukan si Adam. Hanggang sa mag reload ang ilan sa kanila at si Adam naman ang sumagot. Natamaan ulit ang mga kasama ni Moros. Nalalagasan na sya ng mga tao.

“Mga kapatid! Itapon nyo lahat ng granada nyo at pasabugin ang pinagtataguan ng tinyenteng yan!!!” utos ni Moros. Binunot ng mga ito ang mga granada saka pinaghahagis sa gusali. Animo’y umulan ng granada sa loob ng gusali.

“putang inaa!!!” pa ika-ika si Adam na lumabas sa backdoor.

“BRRAAAAGGOOMMMM!!!” Sumabog ang buong gusali sa dami ng granada. Nakiramdam ang mga tauhan ni Moros at dahan dahang lumapit sa nawasak na gusali.

“Mga unggoy nandito ako!!!!” “Blam Blam Blam Blam!!!!” isa isang binaril ni Adam gamit ang handgun nya ang mga tauhan ni Moros.

“Yaaahhh!!!” dalawa ang sumugod kay Adam hawak ang mga itak. Tumaga ang isa pero naka iwas si Adam at binaril ito sa mukha. Ang isa naman ay sumaksak pero naka iwas ulit ang sugatang si Adam at binaril sa leeg ang kaaway.

Tatlo pang may itak ang sumugod. Binaril ni Adam sa tiyan ang isa at naubos na ang bala nya. Lahit may sugat ang paa nya ay sinipa nya ang pangalawang kalaban. Ang pangatlo naman ay nasalo ni Adam ang itak nito at mabilis na kinabig ang kamay at nasaksak ng kalaban ang sarili nya. Hinugot ni Adam ang itak saka tinaga naman ang natumbang terorista na sinipa nya.

“Blam!!” “Tink!!!” tinamaan ang itak na hawak ni Adam ng baril ni Moros at tumalsik ito. Dumapa si Adam saka pumulot ng baril sabay hinila ang patay na teroristang ginamit nyang body shield. Pinaputukan nya ang mga lumalapit na mga kalaban.

Tinadtad ng bala ang bangkay na teroristang ginamit ni Adam na shield at lumampas ang ilang bala na tumama na sa katawan ni Adam. Napatayo si Adam at tila nanghihina na.

“Aahhh!!!” sumugod ang isa pang may itak. Sinalag ni Adam ang kamay at binaril ang lalake sa ulo.

“Toogsshh!!!” isang bala mula sa sniper ang tumama sa tiyan ni Adam. Napaluhod si Adam. Wala na syang takas kina Moros.

“Isa kang hangal Adam. Hindeng hinde mo kami kaya.” Wika ni Moros na nakatayo na sa harap ni Adam. Naka luhod na si Adam kay Moros. Duguan ang katawan. Naka green na t shirt na may nakataling damit sa kanang balikat at camouflage na pants at combat boots. Pero halos naliligo na ito ng dugo.

“Ptuhh!!” dumura ng dugo si Adam.

“Kahit kailan hindeng hinde ka magtatagumpay Moros.”

“Hangal….” Tinutok nito ang handgun sa katawan ni Adam.

“BLAM BLAM BLAM BLAM BLAM BLAM BLAM BLAM BLAM BLAM!!!!!!!!”

Tinadtad nito ng bala ang katawan ni Adam. Dahan dahang bumagsak ang magiting na mandirigma sa lupa at nabitawan ang isang granada. Nagulat dito si Moros.

“Bakoooommmm!!!!” tumalsik pareho si Adam at Moros. Subalit mas matinde ang pinsalang tinamo ni Moros dahil nasa paanan nya mismo sumabog ang granada at nagkalasog-lasog ang katawan nya.

Si Adam naman ay wasak ang isang paa at duguang nakahandusay sa lupa na ilang metro ang layo sa pinagsabugan. Tulala ito. Dilat ang mga matang nakatingala sa langit. Mahinang mahina ang pulso. Iisang bagay lang ang nasa isip nya. Ang mukha ng pinakamamahal nyang babae.

“Serina….” Halos pabulong na boses ni Adam at ito na ang huling salitang nabitawan nya. Huminto na ang tibok ng puso ni Adam at tuluyan na itong pumanaw.

Nagbunyi man ang mga terorista, namatay naman ang kanilang leader na si Moros. At kahit nagtagumpay sila sa kampanya laban sa gobyerno. Hinde rin ito nagtagal. Dahil mula sa pinagsikatan ng araw ay makikita ang anino ng hukbong himpapawid. Maririnig ang tunog ng malalakas na kumpas ng propellers nito. Mga helicopters at dala dala ang mga bala ng katarungan.

Mula sa ere ay dumaan ang apat na choppers at nag shower ng bala sa mga nagkakalat na mga terorista. Kanya kanyang takbuhan palabas ng brigada ang mga demonyong tauhan ni Moros. Subalit sa ibaba ng kampo ay sakto ring paglabas ng hukbo ni Eddie na syang sumalubong sa mga patakas na kalaban.

“FIRE AT WILL!!!!” “BRATATATATATATATAT!!!!!!!” Napasayaw ng bala ang mga kalaban. Nagpanic at nagtangkang bumaril pero hinde na nakaporma pa. Maging ang sniper ni Moros ay kanina pa palang patay na ginilitan ng leeg.

Matapos mawala ang usok ng digmaan ay tumambad ang daang daang bangkay sa paligid. Nagkalat ang mga sundalo para maghanap ng survivors pero bigo silang may makitang gumagalaw. Pagpasok ni Eddie ay nakita nya sa bandang gitna ng kampo ang katawan ni Adam. Nakatihaya ito at duguan.

“Bok!!!! Bok gumising ka!!! Boookk!!!” hinawakan at binuhat pa ni Eddie si Adam saka pinahiga sa hita nya. Pero kahit anong uga nya sa matalik na kaibigan ay hinde na ito gumalaw pa.

“Adaaaammm!!!! Huhuhuhu!!!! Adaaaammmmm!!!!!!” hinde mapigilan ni Eddie ang mapaluha ng makitang patay na ang kaibigang si Adam. Ang natatanging kaibigang pinagkakatiwalaan nya ng kanyang buhay at kapatid na kung ituring. Subalit huli na syang makarating. Hinde na nya naabutan pa si Adam na buhay.

“MMMIISSSTTTAAAAAAAAHHHHHHH!!!!!!!!!!!” halos mapaos si Eddie sa lakas ng sigaw. Nanginginig sa galit. Gustong pagbayarin si Moros at ang mga taong nasa likod ng pag atakeng ito.

—-

Nayanig ang buong bansa sa madugong sagupaan ng Red Cresent at ng Army. Dahil sa pagkabigo ng operasyon ni Moros ay maingat na pinakawalan ni Mayor Florencia ang mga bihag at iniwan ang mga ito sa gubat na sya namang nasagip ng tropa ni Eddie.

Nagbigay ng address ang presidente ng Pilipinas para sa lahat ng magiting na sundalong namatay sa madugong digmaan. Isang malalim na pagsaludo at respeto ang inialay ng buong bansa sa mga sundalong nagbuwis ng buhay para proteksyonan ang kalayaan ng mga mamamayan.

Nawalan ng malay si Serina ng mabalitaang hinde nakaligtas si Adam sa pag atake. Na hospitalize ito at pinag iingat ng doktor dahil sya ay nagdadalang tao. Araw araw ay iyak ng iyak si Serina sa kanyang higaan. Hawal hawal nito ang kwentas na ibinigay sa kanya ng minamahal nyang si Adam.

Isang araw ay bumisita sa kanya si Eddie. Niyakap ni Serina ng mahigpit si Eddie. Kinumusta naman ni Eddie si Serina.

“Kamusta ka na Serina?”

“Hinde ko alam kung paano ko sasagutin ang tanong mo Eddie.”

“Humihinge ako ng kapatawaran sayo Serina. Bigo akong mailigtas sya.”

“Wag mong sisihin ang sarili mo Ed. Alam kong ginawa mo ang lahat para ma accomplish ang mission mo. Wala kang pagkukulang.”

“Ibibigay ko sayo ito Serina. Ang medal of honor ni Adam. Ayaw tanggapin ng pamilya nya dahil gusto nilang manatiling buhay sa puso nila si Adam. Kaya binibigay ko ito sayo. Dahil ito ang magpapatunay sa kabayanihang pinamalas ni Adam.”

Tinanggap ni Serina ang medalya. Dinikit ito sa kwentas na bigay sa kanya ni Adam. Napansin naman ito ni Eddie at ngumiti ito kay Serina dahil alam nyang galing ito sa kaibigan nya.

Biglang may kumatok at pinagbuksan ito ni Henry. Nakita nya si PO2 Fernando Torres na may dalang bulaklak at kasama nya sa likod si PO2 Babaylan.

“Uh sarge Torres napabisita kayo?” tanong ni Serina.

“Come in iho.” Wika naman ni Henry. Tumayo si Eddie at tinignan ang dalawang pulis.

“Um…hello po maam Serina. Ah bulaklak po para sa inyo.” Sabay abot ni Torres ng bulaklak kay Serina.

“Ah thanks…napadaan kayo?”

“Actually po eh sinamahan ko lang itong partner ko kasi buntis po asawa eh. Mag tatatlong buwan na.”

“Ah wow. Congratulations sarge Babaylan.”

“Thank you maam hehe.”

“Um sige po aalis na po kami. Pasensya na po sa abala.” Napakamot pa si Torres ng ulo at nahihiyang lumabas kasama ang partner nya.

Napa iling lang ng ulo si Eddie. Tila matalas ang titig sa dalawang pulis.

“Sino ang mga yun? Ang lalakas pa ng loob na pumasok rito?”

“Am hehe naku pagpasensyahan mo na sila Ed. Actually utang ko sa kanila ang buhay ko. Muntik na kasi akong gahasain noon ni Shane buti naligtas nila ako.”

“Aah oo narinig ko nga. Naku pasalamat ang hayop na Shane na yun at hinde inabutan ni bok Adam. Kundi sabog sabog ang mukha nun.”

“Um wala na rin si Shane Ed kaya relax ka nalang.” Bahagyang nakangiti si Serina at inamoy ang mga bulaklak.

“Bueno aalis na muna ako Serina. Sir Henry tutuloy na po ako.”

“Okay iho. Stay safe.”

Huminto si Eddie sa pinto at humarap kay Serina.

“Serina…ipinapangako ko sayong mabibigyan ng hustisya ang pagkamatay ni Adam. Pangako yan.”

“Ah…um…okay Ed…salamat….” Tumango naman si Eddie bago lumabas ng silid.

—-

2 months later sa isang resort sa Palawan

Nag eenjoy ang pamilya ni Mayor Florencia sa resort. Nagbakasyon dito ang mayor at nagpapalamig dahil medyo mainit parin ang issue tungkol sa nangyari sa San Joaquin. Abala ito sa pakikipag kwentuhan sa asawa at mga pinsan ng may isang lalakeng lumapit sa kanila at may fedora hat at dark glasses. Napahinto sa pag uusap ang mga kasama ni Florencia.

“Mayor Florencia…” wika ng lalake.

“Anong kailangan mo?”

Biglang bumunot ng caliber 45 ang lalake saka tinutok sa mayor.

“PARA KAY ADAM!!!!”

“BLAM BLAM BLAM BLAM BLAM!!!!!!”

“AAAAHHHHHHHH!!!!” Sigawan ang mga pamilya ng mayor. Burdado ng bala ang dibdib ni Mayor Florencia. Mabilis namang nakatakas ang di pa nakikilalang lalake. Sumakay ito sa motor at pinaharurot. Naiwang traumatized ang pamilya ni Mayor Florencia. Huli na ng makarating ang guard ng resort.

—-

“Huuuunngghhh!!!!!!” ungol ni Serina.

“Sige pa ho ire pa!”

“Huuunngghhh!!!!” isa pang malakas na ere at narinig na ni Serina ang iyak ng sanggol nya.

“Uha uha uhaa uhaa!!!!” iyak ng iyak ang bagong sanggol ni Serina.

“Lalake po ang anak nyo miss Polverini! Congratulations!” pagbati ng doktor na may hawak ng sanggol ni Serina.

“Um ano pong gusto nyong ipangalan sa baby?” tanong naman ng nurse.

“nurse wag mo muna kunin ang pangalan…” wika pa ng doktor.

“Uhh okay lang doc..ummhh..gusto kong ipangalan sa baby ko…ay..” napa isip sandali si Serina at naalala ang archangel na kwentas. Tinanong pa ni Serina dati kung ano ang tawag ni Adam sa kwentas nya. By: Balderic. Sumagot lamang si Adam na swerte sa kanya ito at sana ito ang maging pangalan ng magiging anak nya balang araw.

“Um..ano pong name ng babay ma’am?” tanong pa ulit ng nurse.

“GABRIEL……yan ang gusto kong maging pangalan ng anak ko.”

“Okay po ma’am.” At sinulat na nito sa chart ang pangalang Gabriel.

Dahil gusto ni Serina na manahin ng anak nya ang pangalan ni Adam, ay nilegalize nya ang pangalan ng anak nya bilang si Gabriel Marasigan. Ang kaisa isang anak ng huling mandirigmang walang takot na hinarap ang napakaraming kalabang terorista.

—-

Inaruga at pinalaki ni Serina ang anak nyang si Gabriel. Isang makulit at bibong bata. Kuhaang kuha nito ang anyo ng yumaong ama. Gwapo at moreno. Maging ang ngiti at tawa ng batang si Gabriel ay manang mana sa ama. Pero nakuha naman nito ang kinis ng kutis at mga mata sa inang ubod ng ganda.

Sa mga lumipas na panahon ay naging mapaglaro ang tadhana. Naging masugid na manliligaw ni Serina si PO2 Fernando Torres. At dahil pursigido ito ay napasagot nito si Serina. Umabot ng dalawang taon ang relasyon nila bago pa sila nagpasyang magpakasal at lumipat na sa Quezon city. Kasabay nila ang paglipat rin ni PO2 Babaylan dahil pareho silang na assign sa QCPD.

Alam ni Torres ang pinagdaanan ni Serina at kung sino ang ama ni Gabriel. Maalugod na tinanggap ito ni Torres at itinuring na sariling anak. Ilang beses bumisita si Torres sa puntod ni Adam sa libingan ng mga bayani at taimtim na kinausap ang unang nagpatibok ng puso ni Serina. Nangangako itong mamahalin si Serina at poprotektahan si Gabriel.

Nagkaroon rin ng dalawang anak si Serina mula kay Fernando. Nasa elementarya na si Adam ng una nyang masilayan ang napaka gandang batang babae na dala dala ni PO2 Babaylan ng sila ay bumisita sa bahay nina Torres.

“ano pangalan mo?” tanong ni Gabriel sa batang babae.

“Karen…ikaw?”

“Gab..Gab…” na utal si Gabriel at nahihiya.

“Hihihi ano ba yang pangalan mo bakit Gab-gab?”

“Oh mukhang nagkakasundo na kayo ah hahaha!” pansin naman ni Fernando sa mga bata.

“Um ninong bakit po Gab-gab pangalan ng anak nyo? Hihihi…”

“Hindeee…Gabriel pangalan ko ah!” sabat naman ni Gabriel.

“Hihihi ayoko nga! Gushto ko Gab-gab na pangalan mo hihihi!” biro naman ni Karen. Napakamot lang ng ulo si Gabriel.

“Hello guys!” isang boses ng lalake mula sa labas ng pinto at nakita sya ng dalawang amang pulis at ni Serina na naghuhugas ng mga plato.

“Pareng Ed! Pasok pasok!” bati ni Fernando kay Eddie. Nakipagkamay ito sa kanya at pumasok naman si Eddie. Sa paglipas ng panahon ay naging malapi na ang loob ni Eddie sa naging asawa ni Serina.

“Hello po ninong!!” takbo ni Gabriel kay Eddie.

“Wow! Ang laki laki mo na ah! Hahaha kamusta naman ang paboritong inaanak ko ha? Behave ka ba?”

“Opo hihihi!”

“Oh Ed kumain ka muna. May niluto na ako dyan.” Bati naman ni Serina. Napangit naman si Ed sa kanya. Ilang taon na rin ang lumipas pero hinde parin kumukupas ang ganda ni Serina.

“Kamusta Serina…”

“Heto okay naman. Kakagaling lang dito kanina ni papa eh.”

“Ay oo nga pala may ibabalita ako sayo hehe.” Sabay pakita ng kamay na may singsing.

“May asawa ka na!? Hahaha congratulations Ed akala ko di ka mag aasawa.”

“Engaged palang ako no hehe.”

“At sino nang malas na babae ang mapapangasawa mo?”

“Hahaha grabe ka naman. Um naaalala mo pa ba si Eli?”

“Aah si sarge Amos? Oo naaalala ko pa. Sya ang mapapangasawa mo? Hahaha alam ko matapang yun eh! Lagot ka hahaha!!!”

“Hehehe yun nga eh. Wala na akong takas neto hehehe.”

“Hoy ayus ayusin mo yan. Tama nang pambababae mo. Kundi bala ang hahabol sayo hahaha!”

“Nagbago na ako Serina hehehe. Nagbago na ako…” napa ngiti si Serina sa pag amin ni Eddie.

Sa dinami dami ng pait na kanilang hinarap, sa kahuli hulihan ay naging masaya parin ang katapusan. Maraming buhay ang nagbago dahil na rin sa mga sakrepisyo ng mga walang takot na magbuwis ng buhay. At ang pagbabagong ito ang syang uukit sa darating na kinabukasan.

Wakas

**********

Author’s Note: Maraming maraming salamat sa pagsubaybay at pagbasa. Kahit na mabagal naakong mag update ay nariyan parin kayo at patuloy na sumusuporta. Pero sa pagtatapos ng Genesis ay ako naman ay magpapahinga muna at titigil ng pagsusulat ng erotica. For now magfofocus muna ako sa ibang story at mga trabaho sa buhay ko. Pero patuloy parin akong magiging active sa site at ganun din sa wattpad account ko. Maraming salamat po.

Epilogue

Sa libingan ng mga bayani sa puntod ni Adam Marasigan ay may isang lalakeng nakatayo. Naka trench coat ito at tinitignan ang puntod. Isang matandang lalake ang lumapit at tumingin rin sa puntod.

“Matagal ka ring nawala iho. Ang balita ko ay nasa isang intel agency ka na sa abroad. Anong plano mong gawin at napabalik ka ng bansa?” wika ng lalakeng medyo may edad na rin at tinignan ang naka trench coat na lalake.

“Narito lang ako para sa isang mahalagang misyon. Yun lang at wala nang iba.” Maikling sagot ng lalake sabay sindi ng yosi.

“Alam mo….naaalala ko talaga sayo ang dati kong partner. Kuhang kuha mo ang kilos nya at maging ang estilo nya ng pag yoyosi. Malaki na talaga ang ipinagbago mo iho. Matagal ka na ring hinde nagpapakita sa pamilya mo. Hinde mo ba sila bibisitahin at sabihin narito kapa at buhay pa?”

“Hinde ko pwedeng ma komprimiso ang katayuan ng pamilya ko ninong. Alam nyo ho yan.” Sabay buga ng makapal na usok.

“Hmmm pero paano ang matalik mong kaibigan? Hinde mo ba sya bibisitahin? Maraming nag aalala sa kalagayan mo noong nawala ka alam mo ba? Eh ako nga umabot pa akong mindanao para lang mahanap ka pero nabigo ako. Nangako ako sa puntod ng ama mong hinde kita pababayaan. Ganun din ang pangako ng pangalawa mong ama. Siguro naman ay panahon na rin para maibsan mo ang kanilang puso at bumalik na rin sa kanila kahit sandali lang.”

May isang babaeng hapones ang lumapit sa likod ng dalawa. May glasses ito at fit ang kasuotan.

“Master…it is time….”

Sumaludo ang naka trench coat sa puntod ni Adam at tumalikod ito. Matapos itapon ang yosi ay sinundan naman sya ng babaeng hapones.

“Gabriel!” tawag ng matanda at tumigil sandali si Gabriel sabay lumingon sa ninong nyang si Eddie.

“Wag na wag kang magkakalat dito sa maynila!” biro pa ni Eddie at nakangiti.

“Hmph! Hinde ko maipapangako yan ninong Ed. See yah!” isang kumpas ng kamay at nagpaalam na sya sa matalik na kaibigan ng yumao nyang ama. Pumasok si Gabriel sa kotse at inayos sandali ang rear mirror.

“Where to master?”

“A murder took place last night Yumiko. A girl got raped and brutally killed. I’m a detective now so it’s time to do my role and to visit an old friend.”

“Vrroommmm!!!! Vroommmm!!!!” pinaharurot kagaad ni Gabriel ang sasakyan palabas ng libingan ng bayani.

Heaven or Hell ….