Minsan Isang Tag Init Part (Ang Pagwawakas)

ni sweetNslow

TUMATAGOS ang paningin ni Archie sa ibinugang usok ng sariling bibig. Nakatanaw siya sa iba’t ibang billboards sa kahabaan ng EDSA na akala mo’y binabasa ang kahulugan ng buhay sa mga mensaheng pinararating nito sa kanyang utak.

Sa kanyang paghihintay, lumilipat din ang kanyang paningin iba’t ibang sasakyang parang mga langgam sa pagparoo’t parito sa kahabaaan ng nasabing national highway. Nang maubos ang sigarilyo’y isinandal ni Archie ang sarili sa bakal na barricade sa nakapuwesto sa gilid ng entrance ng SM Megamall. Malapit nang mag alas onse. Marami nang tao sa pamosong shopping center na yun. Hindi nakakaligtas sa obserbasyon ni Archie ang iba’t ibang nilalang na nakatambad sa kanyang paningin.

Sa pitong linggong itinigil niya sa Pinas, hindi pa ring mapigilan isipin ni Archie ang malaking pagbabagong nakita niya. Lalo pa nga sa estilo ng mga taong tuwing nakikita niya’y nagpapailing sa kanya.
Hindi maiwasan ni Archie, palibhasa’y galing siya sa malamig na lugar sa Europe, na mailing na lang tuwing nakakakita siya ng mga pormang nauso sa Pinas. Sa init na 35 to 40 degrees centigrade, hindi mapigilang itanong ni Archie sa sarili kung ano ang tumatakbo sa isipan ng mga taong makaporma lang ng husto, o to look cool (daw), e mga naka jacket sa kainitang yun. Or naka hoodie. Matay man niyang isipin, napaka impraktikal ng suot ng mga taong nakikita niya. Palibhasa’y naka cargo shorts lang siya na binagayan ng kanyang Jordan loafers at cotton T shirt.

Hindi rin nakakaligtas sa kanyang paningin ang mga taong napapatingin sa kanya hindi dahil guwapo siya o kung anupaman kundi dahil na rin sa tangkad niyang 6 feet na talagang kapansin pansin lalo pa nga’t naka salpak ang studio monitor headphone sa kanyang mga tenga. Alam niyang di siya guwapo. Hindi siya ilusyunadong tao. Pero alam niyang takaw tingin ang katangkaran niya. Alam niya ring lalaking lalaki ang dating niya sa sinumang magtyatyagang pagmasdan ang hitsura niya…At lalaking lalaki nga siya sa paningin ng isang nilalang na kanyang hinihintay isang araw bago siya lumipad pabalik sa Europe.

Alas onse ang usapan nila ni Joyce at dahil napaaga si Archie ng dating sa tagpuan nila,naglalaro ang isipan ng lalaki sa iba’t ibang bagay na naoobserbahan ng paningin o di kaya’y nanunukso sa kanyan isipan. Kung may bagay man na madalas maging tukso sa isipan niya lately, si Joyce na yun. Ang kanyang self proclaimed number one fan…ang kanyang chatmate…ang kanyang kalaro at kapareha sa sayaw ng laman na pinapainit lalo ng mga emosyong kapwa nila pinipigilan…

NAGTATAKA si Joyce sa magkahalong emosyong nararamdaman niya habang papalapit na ang bus sa Shaw Boulevard. Masaya siya dahil muli na naman silang magkikita ni Budoy; na binibigyang halaga siya ng lalaki at ninais pa ring makipagkita sa kanya bagamat alam niyang abala na ito sa paghahanda para sa pagbabalik nito sa Europe. Kakaibang kiliti ang hatid nito sa kanyang dibdib…na nilambungan din ng lungkot tuwing sasagi sa isipan niyang ito na ang huling araw na makikita at makakasama niya ang lalaki.

Ambilis ng panahon! Parang kailan lang kadarating lang ni Archie…parang kailan lang nung una silang magkita…nang una niyang makasama ito sa isang motel sa Caloocan…nang una siyang halikan nito…nang una niyang maramdaman ang kamay nito sa kanyang suso…sa kanyang puke…ang mga daliri nito sa tinggel niya at pagkantot ng pangahas na daliri sa kanyang lagusan…na sinabayan ng pagkain nito, paglilikot ng dila sa kanyang tinggel…ang paghimod nito sa kalamnan ng kanyang pagkababae na umabot sa paglilikot ng dila nito maging sa butas ng kanyang puwet!

Shit, sa isip isip ni Joyce. Ang lamig ng aircon ng bus pero nakakaramdam siya ng kakaibang init. Ramdam niya rin na unti unti siyang nababasa ang kanyang kaselanan sa imahinasyong naglalaro sa kanyang isipan.

Suddenly, may kakaibang inis siya sa may kabagalang pag usad ng bus sa kahabaang yun ng EDSA. Hindi niya alam kung ang inis ay dahil sa ito na ang huling pagkikita nila ni Archie….o di kaya nama’y ang bumabangong pananabik sa kanyang dibdib dahil alam niyang mangyayari sa kanila ng lalaki sa pribadong paraiso ng tawag ng laman…o emosyon? Napabuntunghinga na lang ang dalaga. Naiinis siya at di niya maipaliwanag kung bakit.

Muling lumikha ng mumunting ulap ang usok mula sa bibig ni Archie bago niya tuluyang pinatay ang upos ng sigarilyo at itinapon sa garbage can sa pintuan ng malaming shopping mall. Bagamat nakatingin ang kanyang mga mata sa malaking billboard sa kahabaan ng EDSA, ibang bagay ang tumatakbo sa isipan ng lalaki. SI Joyce. Ang may kakulitang si Joyce.

Napangiti si Archie. Bumalik sa isipan niya ang alaala ng ilang kapilyahang ginawa ng dalaga sa ilang nakalipas na pagkikita nila. Naalaala niya ang waiting room sa Victoria. Nakaupo sila nun ng pasimpleng hawakan ng dalaga ang kanyang pagkalalaki. Nagkataon namang tigas na tigas ang titi niya nang sandaling yun.

“Ilabas mo, babe,” bulong ni Joyce sa kanya. “Chuchupain ko.” at sinundan yun ng mahinang hagikhik.

“Sira!” sagot niya.

Pero kahit lalaki siya alam niyang namula ang kanyang mukha nung sandaling yun lalo pa nga’t may mga iba’t ibang magkakapareha sa dikit dikit na cubicles sa loob ng waiting room.

Hindi na inalam ni Archie kung nagbibiro ang dalaga sa tinuran nito pero hindi na niya sinubukan bagamat aaminin niya ang thrill na naramdaman niya sa isiping gagawin nga ng dalaga ang pagchupa sa kanyan kung naglakas loob siyang ilabas ang galit na galit na pagkalalaki.

Regardless of everything na nangyari na sa kanila, ayaw niyang macompromise ang dalaga sa isang eksenang kahiya hiya pag nahuli. It took the last ounce, ika nga, ng self control pero nagawa pa rin ng lalaking magpigil. Tawa naman ng tawa si Joyce nun sa nakikitang pagpipigil ni Archie.

Bumalik din sa isipan ni Archie nung minsang sinubukan nilang pumunta sa Sta Cruz dahil mahaba masyado ang listahan sa waiting list ng Victoria nun. Sumakay sila ng LRT mula Buendia papuntang Carriedo. As usual, siksikan na naman sa LRT. Nagkataong sa huling bagon sila napasakay at sa mismong dulo pa ang espasyong nasiksikan nila.

Nagkataong nakatalikod ang mga kasiksikan nila nun. Magkadikit silang nakatalikod sa lahat at halos nakokoberan ng buong katawan niya ang dalaga. Nakasandal sa dibdib ni Archie ang mukha ni Joyce nun.

Nagkukuwentuhan lang sila kung anuman ang mga pangyayari ng mga nakalipas na araw. Hindi namalayan ni Archie na gumagapang na pala ang kamay ng dalaga.

Naramdaman na lang niya na may kamay sa ibabaw ng beach shorts na suot niya. Nang tignan ng lalaki si Joyce, nakalolokong ngiti ang nakaguhit sa mga labi nito.

“Luka luka ka talaga, Babe,” anas ni Archie sa dalaga.

Tigas na tigas na ang pagkalalaki niya sa ginagawang pasimpleng paghimas dito ng dalaga.

“Wow, babe…Palaban na agad,” pabulong ding sagot ni Joyce sa lalaki.

“Lagot ka sa kin mamaya,” may pagbabantang sabi ni Archie.

“Weh? Promise yan ha? ” sagot uli ni Joyce na sinundan ng pagtingin at pagkindat ng mata kay Archie.

Nailing na lang si Archie sa alaalang yun. Napangiti siyang muli. Mamimiss niya ang kakulitan ng dalaga. Aminin man niya o hindi, nilalambungan ng kalungkutan ang kanyang pananabik na makaniig muli ang dalaga. Ayaw man niyang isipin pero ang katotohanang ito na ang huli nilang pagkikita ay nagdudulot ng kakaibang kirot sa kanyang dibdib. Siyet, nakakailang buntonghinga na ako, ah, sa isip isip ng lalaki.

Magsisindi pa sanang muli ng sigarilyo si Archie ng tumunog ang cellphone. Nasa Megamall na daw si Joyce. Tinawagan niya ang dalaga at tinanong kung saang bahagi ito naroroon. Matapos ang maigsing pag uusap ay mabilis na tinumbok ni Archie ang direksyon patungo sa kinaroroonan ng dalaga.

Malayo layo pa ay tanaw na ni Joyce ang papalapit na lalaki.

Madali itong mapansin dahil nga sa tangkad nito. As usual, naka shorts na naman ang mokong. Minsan niya lang nakitang nakapantalon si Archie — nung first time nila. Since then, mas komportable ang lalaking laging naka shorts at suot ang paborito nitong Jordan Loafers.

Hindi niya masisisi ang lalaki. Mainit talaga sa Pinas. Inaabot na ng 40 degrees minsan. Ganunpaman, mainit na rin ang pakiramdam ng dalaga dahil sa papalapit na lalaki sa kanya. Talagang kapansin pansin ang tangkad nito at ang paglalakad na animo’y kumpyansa at walang pakialam sa mundo. Hindi naman guwapo, hmp!

Napatawa ang dalaga sa isipin yun. Yeah,di nga guwapo ang mokong but there’s something about him. Yung pagdadala siguro ng sarili. Then naalala ni Joyce nung una niyang makausap ang lalaki.

Unlike sa expected na kabastusan dahil nga erotic writer ang lalaki, na surprised ang dalaga dahil sa sensibilities nito. Hindi bulgar o bastos makipag usap si Archie. May respeto. Siguro yun ang isang dahilan kung bakit nagustuhan niya ito. Parang maraming alam pero hindi show off…and of course, cool ang sense of humor nito. Hindi boring kasama. And most of all, this guy is a good listener. Minsan napapansin na lang ni Joyce na ngingiti ngiti lang to habang daldal siya ng daldal. And yeah, nakikinig nga ang bruho sa kadaldalan niya. In any case, gustong gusto niya pag ngumingiti na to sa kanya. Yung ngiting parang pilyo na nakakaloko. Bwisit na lalaki talaga to. Ginayuma yata ako ah!

Although kalmado lang at animo walang paki si Archie sa paglapit nito sa naghihintay na dalaga, sa loob ng dibdib ng lalaki’y ang umaalong nerbyos at pagkasabik sa muli nilang pagkikita. Nakatingin na sa kanya si Joyce habang mabagal siyang lumalapit dito. Kahit neutral ang mata ng dalaga, at sa kadahilanang singkit nga ito, wari’y nakangiti pa rin ang dating sa kanya ng maamong mukha ni Joyce.

Medyo fit ang suot nitong black na pang itaas. Sexy and cute ang dating nito sa kanya. Parang dun pa lang e gusto na niyang reypin ang dalaga. Napangiti si Archie sa isiping yun. Pero ganun kalakas ang dating ng dalaga sa kanya. Sa kasimplehan nito, sa pagiging natural at dahil na rin sa walang arte, aminado si Archie na umusbong ang totoong paghanga niya para sa dalaga. Paghanga lang nga ba? Admiration? I like you? Ayaw sagutin ng isipan ni Archie ang mga katanungang yun dahil aminado siyang natatakot siya sa maaaring sagot.

“Hi, babe,” bati ni Joyce. “kanina ka pa?”

“Uhm…mga 20-30 minutes pa lang naman,” kaswal na sagot ni Archie.

“Pasado alas onse na pala…kain muna tayo?” suhestyon ng dalaga. Gutom na talaga siya dahil di siya nagbreakfast.

“I had a late heavy breakfast eh, ” sagot naman ng lalaki. “Ikaw na lang kumain.”

“Tara, ” sabay hawak ni Joyce sa braso ni Archie. “Hanap tayo ng Kenny Roger’s dito.”

“Oh, i know where it is,” sagot ni Archie. “Lets go then.”

Sa dagat ng iba’t ibang tao, naglakad ang dalawa upang bagtasin ang kinaroroonan ng nasabing food chain. Mga sampung minuto din ang inabot bago nila narating ito. Mabilis na nakakuha ng lamesa ang dalawa kahit hindi pa sila nakakaorder sa counter.

“Babe, kain ka din ha?” paglalambing ni Joyce.

“Told you busog pa ko, di ba? ” paalaala ni Archie sa dalaga. “Ikaw na lang. I’ll just have an iced tea.”

“Please, babe?” paglalambing pa ng dalaga.

“Ok. i’ll have a salad then,” pagsuko ni Archie.

Mabilis na tumayo si Joyce at tinungo ang counter. Kabisado na ni Archie ang dalaga. Gusto nito laging siya ang taya sa kainan at laging yun ang bone of contention nilang dalawa. Ayaw na ayaw ni Archie na gumagastos ang dalaga pero strong willed talaga ang babae, and usually, ito ang nasusunod sa ganung usapan. Well, she’s really making an effort, pag amin ni Archie. Somehow, aminin man niya o hindi, he feels special sa treatment na tinatanggap niya mula sa dalaga. Muli’y sumungaw ang ngiti sa labi ng lalaki.

Bumalik lang sa kasalukuyan ang isipan ni Archie nang makita si Joyce na naglalakad na pabalik sa kanya. May hawak itong tray. Inilapag nito ang nasabing tray sa table at umupong muli sa tabi ni Archie. Matapos nitong ilipat ang laman ng tray sa mesa, chicken, rice and something para sa dalaga, at chicken salad para kay Archie, umupo nang muli si Joyce sa tabi ni Archie. Hindi karamihan ang taong kumakain nang mga oras na yun kahit pa nga halos lunchtime na.

Mabilis na naubos ni Archie ang salad at pinapanood na lang ang pagkain ng dalaga habang umiinom ang lalaki ng iced tea. Inilipat ni Archie ang pagmamasid sa paligid ng kainan. Iilan ilan lang talaga ang kumakain. Napansin niyang isang kamay na lang ginagamit ni Joyce sa pagkain. tinitinidor na lang nito ang ilang nahiwalay na laman ng manok na inorder.

May kung anong kalokohang pumasok sa utak ng lalaki. Lumapit pa ito ng husto sa dalaga.

Inobserbahan muli ni Archie ang paligid. Nang masiguradong walang pumapansin sa kanila, kahit na nga yung katabing mesa na may divider na nakaharang in between, mabilis na hinagip ng lalaki ang libreng kamay ni Joyce at inilagay ito sa mismong harap ng kanyang cargo shorts.

Biglang napatingin si Joyce sa katabi na parang nabigla pero nung maramdaman ang katigasang nalapatan ng kanyang kamay ay ngumiti ito kay Archie. Tinignan din nito ang paligid ng kainan at nang masiguradong pareho sila ng obserbasyon ni Archie, iginalaw galaw nito pahimas ang kamay sa ibabaw ng shorts ni Archie. Ramdam na rin ng dalaga ang mabilis na pagkagalit ng nakatagong titi.

Napangiti si Joyce at medyo inatake ng pagkasabik. Palaban na agad ang lintek! Naramdaman din ng dalaga ang panunuot ng init sa kanyang katawan. Pakiwari niya’y namumula din ang kanyang pisngi. Tinignan niya si Archie. Nakakaloko na naman ang ngiti nito sa kanya.

“Luko luko ka ha, babe?” pakunwaring may inis ang tinig ni Joyce.

“Hmnnn?” kumindat pa si Archie. Alam niyang hindi naman inis ang dalaga.

“Lika na nga,” biglang sabi ng dalaga sa kausap.

“Busog ka na?” palokong tanong uli ni Archie.

“Actually…” medyo nilandian ng dalaga ang boses, “gutom pa ko eh…gusto ko ng hotdog…Hmnnn?”

Pinungayan pa ng dalaga ng mata si Archie na alam niyang nalilibugan na dahil na rin sa tigas ng pagkakalalaki nitong bigla niyang pinisil.

“Let’s go then, ” mabilis na pagpayag ni Archie.

Tumayo na ang dalawa na wari’y nagmamadali sa takot na baka maapula ang apoy na nagsisimulang gumapang sa kabuuan ng kanilang katawan. Walang pumapansin sa kanila at mabilis nilang nilisan ang kainang yun upang tahakin ang direksyon kung saan matatagpuan ang langit habang nabubuhay ka pa sa lupa…

MAGANDA ANG KUWARTO. Ito agad ang napansin ni Joyce. Maluwang. May mga salamin sa dingding at kisame. Ngunit higit sa lahat, at naghatid ito ng ngiti sa dalaga, may tokador.

Simula nung una niyang maranasan ang romansahin at pagkatapos ay kantutin ng husto sa tokador, lagi na niyang gustong maulit ang karanasan. Lalo pa nga’t nakikita niya nun sa salamin ang kasagwaan ng eksena na hindi hiya ang hatid kundi dagdag na kalibugan na wari’y sumusunog sa buo niyang pagkatao.

Nakaboxers at tshirts pa si Archie nang umupo ito sa gilid ng kama kung saan nakatindig si Joyce. Pupunta na sana sa CR ang dalaga ng biglang tumunog ang cellphone nito. Nang tignan ni Joyce kung sino, numero ng kapatid ang lumabas. Minabuting sagutin ito ng dalaga kesa naman kulitin pa siya.

Nakatingin lang si Archie.

“Hello, Ate,” sagot ni Joyce.

Naramdaman ng dalaga ang kamay ni Archie. Pinandilatan niya ang lalaki. Ngiti lang ang tugon ni Archie pero hindi tumigil ang kamay nito. Hinihimas himas nito ang ibabaw ng pantalon ng dalaga, sa tapat mismo ng pagkababae nito.

“Oo, ate, ” sagot muli ng dalaga sa phone.

Nakikiliti siya sa paghimas himas na ginagawa ng lalaki. Hindi niya mawari pero ayaw niyang pigilan ito kahit pa nga nakasimangot siya kung titignan ang kanyang mukha. Naramdaman niyang kinakalas ni Archie ang kanyang belt. Medyo lumalim ang paghinga niya.

“Wala, ate, ” lintek. Nadinig yata sa kabilang linya ang paghinga niya. Tinatanong kung may sakit ba daw siya at parang iba ang boses. “Konting sipon lang,” dagdag pa niya.

Naramdaman niya ang paghatak ng lalaki sa kanyang jeans. Ibinaba ito hanggang sa binti niya. Nararamdaman niya ang mainit na hagod ng palad ng lalaki sa kanyang hita…papunta sa singit…hanggang dahan dahan itong nakalapat at humihimas mismo sa ibabaw ng natatakpan niyang pagkababae. Lalong lumalim ang paghinga ni Joyce.

“Yeah, Ate…next week…Of course,” sagot niya sa paanyaya ng ate niya na dumalaw dito.

Pinipigil niyang makawala ang daing na nais umalpas sa kanyang bibig dahil na rin sa kiliting bumabangon na sa buo niyang katawan.

Kinagat kagat naman ni Archie ang natatakpang pisngi ng puwet ni Joyce habang marahang ipinasok ang kamay nito sa harap ng manipis na panloob ng dalaga. Unti unti nang namamasa ang bahaging yun. Marahan niyang hinimas himas ang ang guhit ng pagkababae ng dalaga pataas hanggang makaabot sa munting kuntil na naroroon. Mainit na ang puke ni Joyce.

“Oo, Ate…iinom ako ng gamot later,” Ohhh…Sa isipan lang siya dumadaing alam niya. Lintek naman kasi eh.

Nasa ritmo na ang paglalaro ni Archie sa puke ng dalaga kahit hindi niya pa ibinababa ang saplot na tumatakip dito. Pinagmasdan niya ang nakapikit nang dalaga. Napapangiwi ito sa kiliting nadarama. Dumadami na ang katas na nararamdaman ni Archie sa kamay na naglilikot sa pagkababae nito.

Nakapagpaalam na si Jocye sa ate niya. Tapos na ang tawag. Inihagis nito ang phone sa kama at kusang napakapit ang kamay sa ulo ng lalaking naglilikot sa puke niya.

“Ohhh, hayup ka, Budoy! Ang likot mo…Ohhhh,” hindi na niya napigil ang pagdaing sa sarap na dinadala ng pagkalikot ng lalaki sa kanyang pagkababae.

NAGLAPAT ANG DALAWANG uhaw na labi. Nagpang-abot ang dalawang mainit na dila na wari’y magkalaguyong matagal na panahong di pinagkaitan ng pagtatagpo. May pananabik ang paglalapat ng labi at ang pagbibigay ng daan ng butas ng kani kanilang bibig upang bigyang daan ang paglalaban ng kani-kanilang mga dila. May pagsuyo sa simula hangggang madarang na ng init na kanilang nararamdaman at naging marahas ang paglalaban na animo’y mga munting ahas na nais lingkisin ang bawat isa. Tuluyan nang nasindihan ang mitsa ng kalibugan.

Nawala na ang kamay ni Archie sa kanyang pagkababae. Nakakulong na siya sa bisig ng lalaki na mahigpit ang pagkakayakap. May halong takot na kapag lumuwag ang pagkakayakap sa kanya’s maglaho ang lahat ng parang isang panaginip lang. Di man nila aminin, alam nilang panahon ang kalaban nila. Alam nilang walang kasiguraduhan kung mauulit pang muli ang kanilang sayaw sa isang awiting nakababaliw sa sarap kapag naranasan na!

Ilang sandali din ang lumipas nang unti unting kumalas si Joyce sa pagkakayakap ni Archie. Tumingala uli siya dito at pagkatapos nitong dampian ng halik ang labi ng lalaki ay unti unting lumuhod ito. Nakaboxers pa rin ang lalaki ngunit bakas na bakas na ang galit na galit nitong pagkalalaki na nagnanais makawala sa pagkakakulong nito. Masuyong hinalikan ng dalaga ang natatakpang sandata na wari’y nanunukso.

Napatingala si Archie sa ginawa ni Joyce. Gusto niyang ibaba ang boxers ngunit nagpigil siya. Hinayaan niya lang ang dalaga sa ginagawa nito. Hindi naman masyadong nagtagal si Joyce. Sabik na rin ang dalaga. Unti unti nitong ibinaba ang boxers ng lalaki. Kumawala ang namumulang titi sa harap mismo ng mukha ng dalaga. Galit na galit ito na wari’y hinahanap kung sino ang may kasalanan ng kanyang pagwawala.

Masuyong hinawakan ng dalaga sa katawan ang titi ni Archie. Ramdam niya ang init nito. Sandaling tumigil si Joyce sa binabalak nang maramdaman niya ang paa ni Archie na kumakalas sa boxers nito na mabilis namang naisagawa. Nang tumingala si Joyce, nakita niya ang mukha ng lalaki na tumatango na parang may kasamang pakikiusap.

Nginitian niya ng matamis ang lalaki bago muling ibinalik ang atensyon sa mainit na lamang hawak niya sa kanyang kamay. Hindi na rin mapigilan ng dalaga ang pananabik. Inilapit nito ang mukha. Hinalikan nito ang ulo at inikot inikot ang dila sa paligid ng mala helmet na hugis nito.

“Ohhhh, babe…that feels good…uhmnnn, ” napadaing si Archie sa init ng dilang naglalaro sa ulo ng kanyang pagkalalaki.

Ginanahan lalo si Joyce sa narinig. Matapos ang ilang paikot ikot ng dila nito sa ulong galit, nagbaba’t taas naman ang kainitan ng kanyang dila sa katawan ng pagkalalaki ni Archie. Nang mapadako ito sa magkakambal na bilugang laman, walang pangingiming isinubo niya nang salitan ang dalawa.

“Ahhhh, babeeee…” napahawak ng madiin ang kamay ni Archie sa ulo ng dalaga. “Shit…ang sarap nyannn…”

Hindi nagtagal at bumalik na muli sa ulo ang mainit na bibig ni Joyce. Sarap na sarap din ang dalaga sa ginagawa lalo pa nga’t tigas na tigas ang pagkalalaki ni Archie. Ibinuka niya ang makipot na labi at isinubo ang matigas na batuta. Sa simula’y hanggang kalahati lang ang nakasubo sa kanya habang patuloy na naglilikot ang dila niya sa loob. Nagsimulang mag-atras abante ang kanyang bibig.

Hindi na rin napigil ni Archie ang sarili. Sinabayan nito ng marahang pagkadyot ang pagchupa ng dalaga. Sinasalubong niya ang bawat pag abante ng bibig nito. Palalim ng palalim ang naaabot ng titi sa loob ng bibig ni Joyce.

Panumandali niyang pinigil ang pagkadyot ng lalaki na sumunod naman sa nais niya. Huminga ng malalim si Joyce. Kumuha ng buwelo at tinangkang isubo ng hanggang sa dulo ng puno ng pagkalalaki ni Archie. Napapikit siya. Pinigil niya ang maduwal. Halos di na siya makahinga. Mamumuwalan na siya.

Pinigil niya ang sarili. Tiniis ang ang pagkaduwal ngunit nabigo ang dalaga. Walang limang segundo ay iniluwa niyang muli ang titi ng lalaki. Nang tignan niya si Archie. Nakangiti ito sa kanya. Ngiting nakakaloko. Parang sinasabing: hindi mo kaya no?

“Luko luko!” wari’y may pagkapahiya niyang bulalas dito. Napatawa lang si Archie.

“Pero in fairness, Babe…that was awesome,” bawi ng lalaki sa kanya.

“Really?” may tuwa sa tinig ng dalaga. Natutuwa siya dahil naaapreaciate ng lalaki ang ginagawa niyang effort.

“Indeed, ” sagot nito. ” Ngayon…i’ll return the favor.”

Hinatak siya patayo ni Archie at hinila papuntang kama. Ngunit ng pinahihiga na siya ng lalaki, tumanggi si Joyce na nagdala ng pagtataka sa lalaki.

“Ayaw mo, Babe?” tanong ni Archie.

“Gusto pa kitang chupain, babe…I want to really remember everything about you,” malambing na sagot ng dalaga.

“Ganun ba? may solusyon diyan,” sagot uli ni Archie sabay guhit sa labi ng pilyong ngiti.

Humiga si Archie sa kama. Sumunod naman agad si Joyce. Nang pumuwesto si Joyce sa pagitan ng lalaki at akmang isusubo nang muli ang titi ng lalaki, pinigil siya nito.

“Ikot ka, Babe…itapat mo ang puke mo sa mukha ko…let’s do it the numerical way.”

Sais-nuwebe..di lang paboritong puro sa Bingo…paboritong pwesto rin ng malilbog na tao. Ito ang nais ng lalaki.

Hindi na nag atubili pa si Joyce. Umikot ito at hinakbangan ang nakatihayang katawan ng lalaki. Lumuhod siya at iniumang ang alam niyang basa nang puke sa mukha ng lalaki samantalang ang mukha naman niya’y nakatapat sa nakatirik nitong pagkalalaki. Agad niyang isinubo ang titi ni Archie. Nagbaba’t taas na naman ang kanyang bibig sa pagkalalaki nito.

Ngunit bigla siyang napatigil sa kalagitnaan ng kanyang pagchupa. Naramdaman niya ang marahang init na lumapat sa kanyang pagkababae. Hindi nagmamadali. Maingat. Walang panggigigil. Napapikit si Joyce nang tuluyan ng maglikot ang dila ni Archie sa kanyang puke. Mahaba at masarap ang hagod ng dila nito. Parang sinusukat ang bawat paghaplos at pagdating sa kanyang tinggel ay mararamdaman niya ang banayad na pagkagat kagat ng labi nito na sasalitan ng pagdila. Napakalas ang bibig ni Joyce sa titi ni Archie. Nasalsal niya ng madiin ang titi nito.

“Namannn, Babeeee…sarapppp….Ohhhhh,” daing ng dalaga. Lintek na dila..Mababaliw yata siya sa sarap na dulot nito.

Parang nauhaw si Joyce sa sarap na naramdaman. Naghahanap ang kanyang bibig ng isusubo. Mabilis niyang itinuon ang atensyon sa matigas na batutang hawak at nakipagsabayan siya sa nararamdamang kalibugan. Muli niyang ipinasok sa bibig ang titi ni Archie at sumabay na siya sa kiliting dulot ng pagkain ng lalaki sa kanyang puke.

Dumako naman ang gitnang daliri ni Archie sa lagusang naglalawa na sa pinaghalong katas ng puke ng dalaga at laway niya. Marahan niyang pinaikot ikot ang daliri sa tagiliran ng nasabing lagusan at nang mabasa ito ng katas ay unti unti itong ipinasok ng lalaki habang patuloy ang pagkain sa tinggel ni Joyce. Nagsimula ang marahang paglalabas masok ng pangahas na daliri sa naglalawang butas.

“Ohhhhh, Shit,,,shittt babeeee,” pansamantalang nawala ang titi sa bibig ni Joyce na pinalitan ng daing ng kalibugan.

Muling ibinalik ng dalaga ang titi sa loob ng kanyang bibig. Bilang ganti sa naramdaman ay itinodo niyang muli ang pagsubo dito. Kahit maluha luha ang dalaga sa ginawa’y ramdam pa rin niya ang sarap ng pagkantot ng daliri at paghimod ni Archie sa kanyang pagkababae.

“Umphhhh,” pigil na daing ni Joyce.

“Ahhhh, Babe….” daing na rin ni Archie na hindi namamalayang napapabilis ang pagkantot ng daliri niya sa puke ng dalaga.

Parang naging labanan ng libog ang pangyayari. Ayaw magpatalo ng dalaga sa sarap na nararamdaman. Lalo nitong pinagbuti ang pagchupa sa matigas na sandati ng lalaki na halos naliligo na sa laway niya. SInabayan pa niya ito ng pagsalsal sa katawan nito at pagdila dila sa ulo kapag nangangawit na siya sa kasusubo…O di kaya nama’y isusubo ng malalim at hihimasin nya ang kambal na bilog sa ilalim ng punong katawan ng titi ng lalaki.

Napakagat labi naman si Archie at pansamantalang natigilan sa sarap na dulot ng ginagawa ng bibig at kamay ni Joyce. Pinigil niyang mapadaing at pilit nagconcentrate upang mapigilan ang tuluyang pag akyat ng kanyang kalibugan sa hangganan nito.

Muling ibinalik ng lalaki ang paulit ulit na paghalik at pagdila sa kuntil ng pagkababae ni Joyce wari’y munting lawa sa dami ng katas na umaaagos dito. Dahan dahang ipinasok ng lalaki ang pangalawang daliri upang sumabay sa gitnang daliri sa pagkantot sa puke ng dalaga. May animong ritmong naglabas masok ang dalawang daliri habang patuloy lang sa pagdila ang lalaki. Hindi namamalayan ni Joyce na sinasalubong na niya mismo ang kadyot ng mga daliri ng lalaki. Palalim ng palalim ang pagkantot ng daliri sa kanya na hindi nagtagal ay parang kumakayod sa kaibuturan ng kanyang pagkababae. Pilit pa ring nagpipigil ang dalaga sa napipintong pagdaing. Kaya nya to…kaya nya to…pilit na sinasabi ng kanyang isipan.

Ngunit may naramdaman na naman siyang kakaiba.Nawala ang dila ni Archie sa kuntil ng kanyang pagkababae. Lumipat. Sumikdo ang dibdib ni Joyce. Tumaas ang pananabik at libog. May hinala siya kung ano ang hinahanap at kung saan pupunta ang pangahas na dila.

Samantala, napalitan ang dila sa tinggel ng hinlalaki ng lalaki na humahaplos dito habang patuloy ang dalawa pang daliri sa pagkantot sa lagusan ng puke ni Joyce. Ang marahas na dila ay biglang lumapat sa paligid ng butas ng pwet ng dalaga.

Napatingala sandali ang dalaga sa kuryentent hatid nito sa kanya. Ngunit mabilis din siyang nakabawi. Pilit kinokontrol ng isipan niya ang sarap. Nagsimulang maglikot ng husto ang dila ni Archie sa kabuuan ng bawal na butas. Hindi lang nag iikot ang pagdila nito kundi sumusundot sundot sa napakakipot na butas na hindi sanay tumanggap ng bisita. Tuloy tuloy ang mga daliri sa puke ng dalaga. Tuloy din ang paglilikot ng pangahas na dila sa tumbong ni Joyce.

Hindi na kayang ipaliwanag ng dalaga ang hatid na kiliti ng ginagawa ng dila at mga daliri ng lalaki. Alam niyang talunan na siya. Bigla niyang nailuwa ang matigas na batuta. Napahigpit ang pagkakasakal niya sa katawan nito. Narararamdaman na niya ang nalalapit na pagsabog….AT…

“Tangna, babe…ayan na kooo! uhhhhh….uhhhhh…” sabay ng halos pasigaw na pag amin ng pagkatalo’y ang pagkibot kibot ng kanyang katawan tanda ng pagdating niya sa kaluwalhatian.

Napasalampak ang mukha ni Joyce sa mismong pagkalalaki ni Archie. Hindi maikubli ang paghingal nito na sanhi ng sarap na nadama. Naramdaman niyang muli ang dahan dahang paglilikot ng dila sa kanyang puke na wari’y ninanamnam pa ang katas na naroon. Hindi na siya papayag. Hindi na siya papatalo.

“Babe,” nilingon niya ang lalaki na ngayoy napatigil at napatingin sa kanya, “Fuck me na.”

Musika ang tinig sa pandinig ni Archie. Musikang nakakasanayan na niyang marinig. Kung kelan ang katapusan ng musika…kung kelan magiging paos ang tinig na ngayo’y kaytamis, ayaw na niyang isipin. Ang mahalaga’y naririnig niya ito ngayon. Wala na siyang iba pang nais isipin habang hinihila niya ang dalaga at minuwestrang upuan siya ng nakatalikod dahil gusto ng lalaking makita ng kanilang repleksyon sa salamin habang pinagsasaluhan nila ang sayaw ng kalibugang paulit ulit pinagsasaluhan ng halos lahat ng nilalang sa santinakpan…

PINAGMAMASDANG mabuti ni Archie si Joyce habang nakakaaang ito at hawak ng kamay ang naninigas niyang pagkalalaki. Ang sagwang tignan kung tutuusin, ngunit sa loob ng pribadong lugar na yun, sadyang kalibog libog ang eksena sa kanyang mga mata. Hindi naman napapansin ni Joyce ang pagkakatinging yun ni Archie dahil nakatalikod siya dito. Sa pagkakapuwestong yun ng dalaga, unti unting ginabayan ng kamay nito ang sandata ng lalaki. Itinapat niya ito at inihimas himas ang ulo sa guhit ng kanyang pagkababae. Bahagyang sumingit sa kanal ng puke ni Joyce ang ulo. Nang maramdaman ng dalaga na nakatapat na ang ulo sa kanyang lagusan, unti unti niyang ibinaba ang sarili upang makapasok ang kinasasabikang panauhin.

“Uhmmmm,” banayad na daing ni Joyce. Ramdam na ramdam niya ang kiliting dulot ng pagpasok ng titi sa kanyang pagkababae.

“Ohhhh, babe…” ganting daing ni Archie sa sarap na dulot ng init na bumalot sa kanyang pagkalalaki.

Umupo na nang husto si Joyce sa kandungan ni Archie at nagsimulang magbaba’t taas dito. Nagsimula namang umayuda si Archie sa ritmong nilikha ang pagbaba’t taas ng dalaga sa kanya. Sumasarap na lalo ang pakiramdam ng dalawa — si Joyce sa hatid na kiliti ng pagkiskis ng matigas na kalamnan ng pagkalalaki ni Archie sa mga dingding ng kanyang pagkababae — at si Archie sa masikip ngunit may kakaibang sarap na dulot ng pagsakal ng lagusan naglalawa sa katawan ng kanyang sandata!

Ang tanging maririnig sa loob ng kulungang paraiso ay ang pagsasalimbayan ng mga daing mula sa mga bibig na nakararanas ng sarap ng nag uumpugang kalamnan…ng isang bagay na, kawikaan na ng mga matatanda, ay Luto Ng Diyos. Siguro nga, dahil na rin sa pagnanais ng mga katawang makarating sa paraisong hindi lang hinahangad ngunit ugat din ng lahat ng pagnanasa, mali man ito o tama! Mainit sa paraiso. Ang apoy na patuloy sa pamamayagpag ay hindi apoy na nakikita ng mata bagkus ay apoy na nadarama. Apoy na kapag nadarang ka na, hahanap hanaping muli hanggang sa muling maranasan…muling maramdaman…hanggang tuluyan ka nang makalimot at alipinin ng kalibugan!

Hindi mapigilang tignan ni Joyce ang repleksyon na nakikita niya sa salamin. Ang paggalaw ng kanyang katawan…ang pagbaba’t taas niya sa pagkakaupo kay Archie…ang sandata nitong labas masok sa kanyang lagusan na ngayo’y nagsisimulang magkaroon ng namumuting katas mula sa kanya…at ang mga kamay ng lalaki na ngayo’y marahang nilalamas ang kanyang dalawang suso at marahan ding nilalapirot ang kanyang mga utong. Lahat ng ito’y nagdudulot ng hindi niya maipaliwanag na sarap na ramdam ng kanyang buong katawan.

Naramdaman ni Archie ang manaka-nakang pagsakal ng puke ng dalaga sa kanyang sandata na sinasabayan nito ng mga daing na lalo lamang nagdaragdag ng libog sa kanyang katawan. Sinasalubong niya ang bawat kadyot pagkadyot ni Joyce dahilan na rin upang lalong lumalim at dumiin ang bawat ulos niya sa puke nito. Hirap siyang kontrolin ang sarili. Nais nang umalpas ng kanyang kalibugan ngunit pinipigil pa rin niya. Gusto niyang masarapan ng husto ang dalaga sa huling sayaw ng kanilang kalibugan.

“Sarap naman, Babe…uhmmm….uhmmm,” sambit ng dalaga na lalong ginanahan sa pagbaba’t taas nito. Gustong gusto niya ang pagsalubong ni Archie sa kanya.

“Yeahhh, babe…it’s feels fuckin good, uhhh…uhhh..” sagot naman ni Archie na patuloy ang pagkanyod pataas.

Ilang sandali ang lumipas at naramdaman ni Archie ang pagbagal ng pagbaba’t taas ni Joyce sa kanya. Napapagod na ang dalaga. Alam ni Archie na nakakangawit din ang posisyon nito.

Marahan niyang hinatak ang katawan ng dalaga upang mapahiga ito sa kanya ng hindi natatanggal ang pagkakahugpong kanilang mga katawan. Nakatihaya ang pagkakapatong ni Joyce sa kanya. Marahang nagsimula ng pagkanyod si Archie. Kasabay noo’y ang paglipat ng kanyang kanang kamay upang abutin ang puke ni Joyce. Nang maapuhap ito’y hinanap ang tinggel at nang matagpuan ay sinabayan ng paglalaro ng ng daliri nito habang patuloy ang ginagawang pagkanyod.

“Namannnnn, Babe…Ano ba yannnn, unghhh,” daing muli ni Joyce sa magkahalong sarap na nararamdaman mula sa pagkantot ng titi ng lalaki at paglilikot ng daliri nito sa kanyang tinggel.

Kahit hindi makatodo si Archie ng bayo dahil sa alanganing posisyon, pinagbuti namang lalo nito ang paglilikot ng daliri sa puke ni Joyce. Napatingin siya sa salamin sa kisame. Kitang kita niya ang maamong mukha ng dalaga na dumadaing o di kaya nama’y napapakagat labi. Ah, sa isip isip ng binata, ang sarap sa pakiramdam na nakikitang nasasarapan ang isang babae sa kanyang ginagawa. Lalo lang nakakadagdag ng libog!

Hindi nagtagal ang ganung posisyon dahil parehong nakaramdam ng pangangawit ang dalawa. Parang iisang isip na nahulaan nila ang gusto ng isa’t isa.

Itinagilid ni Archie ang dalaga. Sumunod lang si Joyce sa ginagawa ng lalaki. Nakahiga siya ng patagilid dito. Nasa likod nya ngayon ang lalaki.Hindi pa rin nahuhugot ang titi nito sa kanyang basang basang puke. Hinawakan ni Archie ang isang hita ng dalaga at itinaas ito bago sinimulang bayuhing muli. Marahan sa simula hanggang unti unting tumataas ang tempo.

“Yeahh, baby..fuck me harder! ” hindi na alam ni Joyce ang salitang lumalabas sa kanyang bibig.

“Uhmm! Uhmmm! Sarap mong kantutin talaga, Babe!” Nawalan na rin ang kontrol ng bibig ni Archie.

Nang mangawit muli sa ganung posisyon, hinugot pansamantala ni Archie ang titi nito at idinapa si Joyce. Mula sa pagkakadapa nito’y hinawakan ni Archie ang magkabilang beywang ng dalaga at hinatak patungo kanya. Sunud sunuran na lang si Joyce na ngayo’y nakatuwad na at nakahain ang naglalawang lagusan sa lalaking alam niyang nasa likuran niya.

Nakatuwad siya ngayon kay Archie. Hinintay niya ang muling pagpasok ng titi nito sa kanyang lagusan ngunit iba ang ginawa nito. Dinilaan muli ng lalaki ang kanyang lagusan. Walang pandidiring nagbabad na naman ang bibig nito na wari’y uhaw na uhaw. May ilang minuto rin ng maramdaman niyang kumalas ang bibig nito.

Iginiya ni Archie ang ulo ng kanyang sandata sa guhit ng puke ni Joyce. Nang maramdaman ang kanal na nilikha ng kanyang pagbundol bundol sa guhit na ito, at ang butas na muling natagpuan, ay marahas na ipinasok ng lalaki ang titi nito. Dire-direcho…walang pasintabi…walang pag aalangan at ubod ng diin!

” Babeee! Ohhhhh,” wari’y palahaw ni Joyce. Nabigla man ay gusto niya ang ginawa ni Archie.

“Sorry, Babe…i can’t help it,” paghingi ng paumangin ng lalaki.

“No…I like it, Babe…Go on.. Do as you please,” pakiusap ni Joyce. Natatakot siyang baka tumigil ito sa ginagawa.

Pagkarinig sa sinabi ng dalaga’y sinimulan ni Archie ang pagkanyod dito. Sumusunod ang katawan ng dalaga sa kanyang ginagawa. Sa tuwing papaatras siya upang bumuwelo sa pagkadyot ay hinahabol ng katawan nito ang titing umaatras. Nagiging mabilis na ang pagbayo ni Archie sa puke nito. Muling napuno ng mga daing ang apat na sulok ng kuwarto. May kung anong nagtulak sa isipan ni Archie habang minamasdan ang paglalabas masok ng kanyang titi sa puke ni Joyce. Hinimas himas nito ang puwet ng dalaga bago pinalagapak ang isang palo.

Napakagat labi si Joyce sa sa init at hapding dala ng palong yun. Pero imbes na indahin ang palo, may kakaibang sarap na nadagdag pa sa kanyang libog na nararamdaman.

“Is it alright, Babe,” tanong ni Archie dito.

“Yeah, Babe…sige lang…i like it…ohhhh,” awtomatikong sagot ni Joyce.

Dahil sa tinuran ng dalaga, pinalo naman ni Archie ang kabilang pisngi ng puwet nito na naging dahilan ng muling pagdaing ni Joyce. Sa pagitan ng pagkantot ng lalaki’y ang pagpapalit palit na palong inabot ng magkabilang pisngi ng puwet ng dalaga na madaling naging dahilan na rin ng pamumula ng mga ito.

Nagsalimbayan ang tunog ng palad na lumalapat sa laman at mga daing ng nagmumula sa bibig ng dalaga. Pataas ng pataas na ang libog ng dalawa. Napupuno na ang sisidlan at nagbabanta na ang pagsabog ng kinuyom na kalibugan.

“Babeeeee, I’m cumminggggg!” halos pasigaw na saad ni Joyce.

“Ohhhh fuckkkkk, here i am toooo!” ganti ni Archie.

AT kumibot kibot pa ang katawan ni Joyce ng maramdaman ang todong pagdiin ng titi ni Archie sa loob ng kanyang sinapupunan at ang pagsirit ng mainit na katas nito na naging dahilan na rin ng animo’y mumuntin lindol na nilikha ng sariling orgasmong tinamo. Ramdam niya ang kiliting hatid ng pagpintig pintig ng sandatang yun na sinasaid ang huling katas ng kayang ibuga.

Bumagsak ang katawan ng lalaki sa kanyang likuran na dahilan upang mapadapa na rin siya sa kama. Nasa loob pa rin ang titi nito. Binasa ng dila ni Joyce ang sariling labi dahil na rin sa pagkatuyong nararamdaman nito. May ngiti ang dalaga sa labi.

“That was very good, babe,” malambing niyang sabi sa lalaking nakapatong sa kanya.

“So were you, Babe…so were you, ” masuyong sagot ni Archie.

SAID ang plato ni Archie. Ginutom siya ng husto. Ngingiti ngiti naman si Joyce na pinagmamasdan ang lalaki. Ngumiti rin ang lalaki kay Joyce at parang nanunuksong inilabas ng palihim ang dila.

“Tseh” pairap na sabi ni Joyce.

Lintek na dila yan. Parang tuksong bumalik na naman sa isipan ng dalaga yung pangalawang round nila kung saan pinaupo siya sa tokador at pinahawan na naman sa kanya ang kanyang dalawang hita kung kaya’s nasa ere na naman ang kanyang mga paa at sayad sa kanyang mga suso ang kanyang mga tuhod. Kinain na naman ng husto ni Archie ang puke niya nun…matagal…parang walang sawa. Dagdag pa ang paglilikot ng daliri nito na wari’y kinakamot ang kalooban ng kanyang puke habang ang dila nito’y himod-sipsip sa kanyang tinggel.

“Masarap pala pizza dito sa Papa John’s, ” sabi ni Archie. Nasa megamall na uli sila ng mga sandaling yun.

“Yeah,” pag ayon naman ni Joyce. ” Ayoko sa Shakey’s. Maalat.”

“Pero…” pabiting sabi ni Archie.

“Pero ano?” tanong ni Joyce.

“Mas masarap na di hamak yung kinakain ko kanina, ” at muling sumilay ang pilyong ngiti sa labi ng lalaki.

“Buset!” pairap uling sagot ni Joyce.

“Yun nga lang,” dagdag pa ni Archie, ” sa lahat ng bagay na kinain ko, yung masarap na yun ang lalong nagpapagutom lalo pa pag matagal mong kinain.” Pati mata ng lalaki’y nanunukso na.

“Tigilan mo ko, Budoy ha?” pakunwaring inis na sabi niya dito.

Pero di maalis sa isip ng dalaga yung eksenang yun sa tokador kung saan ilang beses na naman siyang nilabasan dahil na rin sa pagkain at paglilikot ni Archie sa puke niya. Tapos sinagad na naman ang pagkantot sa kanya. Sa mismong tokador! Buset talaga. Naisip niya, tuwing makakakita siya ng tokador, maaalala niya ang mokong na ito!

“Sabagay, tama ka.” simula uli ni Joyce.

“Tama saan?” tanong ni Archie. Nakangiti ang lalaki. Alam niya gaganti ito sa kanya.

“Nagutom din ako ng husto sa kakakain ng hotdog mo eh,” sabay baba’t taas ng kilay ng dalaga. Nanunukso na rin.

Napahalakhak si Archie. Medyo napatingin ang iilang tao sa kanilang mesa na di naman niya pinansin. Naalala rin niya na chinupa siya ng husto ni Joyce nung 2nd round nila hanggang labasan siya. Yun ang nagustuhan niya kay Joyce. Yung wit. Wag na yung sa kama lang. There’s really something special about this young woman. May kung anong lungkot ang gumapang sa dibdib ng lalaki. This is the last day. Shit!

“O bakit?” napansin ni Joyce ang biglang pagbabago ng ekspresyon ng mukha ng lalaki.

“Well, nothing…really it’s nothing,” sagot ni Archie. Hindi siya madramang tao.

“Uyyyy, nalulungkot na yan,” panunukso ni Joyce.

Matipid na ngiti ang isinukli ni Archie. Tinitigan nito ang dalaga na wari’y binabasa ang mukha nito.

“Ikaw? hindi?” tanong nito kay Joyce.

Natigilan si Joyce. Wala siyang maapuhap na maisagot agad sa tanong ni Archie. Parang bumigat bigla ang kanyang dibdib. Nalulungkot siya, alam niya yun. Pero ano nga ba ang magagawa niya. Tulad ni Archie, hindi rin siya madramang tao.

“Uhmm, Babe…Male late na tayo sa start nung movie, ” pag iwas niya sa tanong nito.

“Well, let’s go then, ” hindi na pinansin ni Archie ang pag iwas ni Joyce sa tanong niya.

NAG ENJOY sila sa Wonder Woman although aminado si Joyce na wala siyang hilig sa mga superhero movies, nagustuhan niya ang pinanood. Tama nga siguro yung sinasabi nila, you’ll enjoy everything when you like the company you have.

Alas otso na ng gabi nang lumabas sila ng Megamall. Inihatid siya ni Archie sa Taxi Bay. Sa pila may nakasunod na matanda sa kanilang dalawa. Medyo patak patak lang ang taxing pumapasok sa taxi bay that time. Nang tumapat na sa kanila ang dumating na taxi, pinauna ni Archie ang dalawang matanda. Napangiti si Joyce sa ginawa ng lalaki.

“Good boy naman si Budoy,” kantyaw niya dito.

“Simpleng respeto lang yun, Joyce,” sagot nito.

Finally may pumasok na uling taxi. Parang kaswal na ang pamamaalam nila sa isa’t isa na tinuldukan ng masuyong halik sa pisngi ni Joyce. Text text daw pag nakauwi na siya, sabi ni Budoy sa kanya na tinanguhan niya lang bago isinara ni Archie ang taxi. Nakita niya pang hinahabol ng tanaw ng lalaki ang papalayong taxi habang nakatayo itong nakapamulsa sa taxi bay. May kumirot sa kanyang dibdib. She hates this moment!

NAKABALIK na sa QC si Archie. Nakatambay to sa bilyaran kung saan andun ang mga tropa niya. Payosi yosi…panood nood…wala siya mood maglaro ng bilyar ngayon. Kaswal ang mga sagot niya sa mga kuwentuhan nila. Hanggang makareceived siya ng text. Nakipagpalitan siya ng text dito.Tumingin siya sa orasan. Alas diyes na ng gabi. Dumungaw siya sa veranda ng billiard hall. Wari’y may inaabangan. Ilang taxi ang pumaparada sa harap. May kalahating oras din siguro ang lumipas ng pumaradang muli ang isang taxi at iniluwa nito ang pasaherong inaasahan ni Archie. Mabilis na bumaba at lumabas ng bilyaran ang lalaki upang salubungin ang dalagang may biitbit na paperbag. Pumasok sila sa malapit na fastfood chain.

“Pumunta ka talaga ha?” panunukso ni Archie kay Joyce nang makaupo na sila.

“Tseh,” sagot nito sabay tayo at tinungo ang counter. Sumenyas ito sa kanya. Umiiling lang si Archie.

Ilang sandali pa’t nakabalik na si Joyce. May dalang tray ito na may lamang spaghetti at fried chicken.

“Kain ka,” alok nito.

“No. Im good.” sagot naman ni Archie.

“Nga pala…para sayo,” sabi ni Joyce sabay nguso sa paper bag

Binuksan ni Archie ang paper bag. Inilabas nito ang isang Levi’s na Tshirt. Sakto sa sukat. Nice color.

“Nag abala ka pa,” sabi ni Archie. “Ano to? Huling remembrance?”

“Sira!” irap ni Joyce. ” Something to remember me by. Para pag suot mo, para mo na rin akong kayakap,” at sinundan yun ng makulit na pagbaba’t taas ng kilay nito.

Napangiti na lang si Archie matapos itong magpasalamat. Hinintay lang nito na matapos kumain ang dalaga bago niya ito niyayang pumunta sa bilyaran. Alanganin nung una si Joyce ngunit nakumbinse rin ito ni Archie matapos sabihin disente naman ang bilyaran at sa sinabi ni Archie na napakalakas naman ng loob ng taong babastos sayo dun. Ipinakilala siya ni Archie sa tropa nito. Mukhang mababait naman sa tingin ni Joyce. Umiinom ang mga ito sa isang lamesa at nginingitian lang siya pag napapatingin siya sa mga ito. NI walang mangahas lumapit kay Joyce sa mga nakatambay dun. Nang tanungin ni Joyce si Archie kumbakit parang ang mga tambay pa ang ilang sa kanya, ngiti lang itinugon ng lalaki dito.

“Ano, chie? Babawi ako,” sabi ng bagong dating na lalaki.

“Ayoko nga,” at sinundan ni Archie ng tawa. Hinahamon siya ng pustahan sa billiards.

“Labanan mo, babe,” bulong ni Joyce.

“Sira ka ba? Pagod ako eh,” mahinang sagot ni Archie.

“For fun…i want to watch you play,” pansusulsol uli ni Joyce.

“Hays, Ok…Ok,” pagpayag na rin ni Archie.

At nagkasundong maglaban si Archie at ang bagong dating na lalaki. Unahan sa limang panalo. Rotation. 2K ang pustahan.

Pinagmasdan ni Joyce si Archie habang nakaporma ito ng pagbreak sa mga bola. May transformation ang lalaki. Seryoso. Concentrated. Lalaking lalaki ang tingin niya dito. Hindi yung macho or whatever pero yung tipo ng lalaking malabong mapagmalang bading. Sus ginoo, sa isip isip ng dalaga. Ang sagwang bading nito, biglang napatawa si Joyce na dahilan kung bakit napatingin sa kanya si Archie. Ngumuso lang si Joyce sa mesa. Play on, ang unsaid message. Then naalala niya ang kwento ni Archie. Laking kalye nga pala to. Street smart ang Budoy.

Lumipas ang mga sandali. Matapos makauna ng ng dalawang panalo, tumabla na ang score sa 4-4. Tumitira ang kalaban ni Archie. Last ball. Pinagmasdan ni Joyce ang ngiting sumilay sa labi ni Archie habang animo slow motion na pumasok ang number 15 sa side pocket. Talo sa score na 5-4, pero walang mababakas sa mukha nito kundi isang ngiti.

“Good game, pre, ” bati ni Archie sa kalaban. Sabay hinugot ang wallet at ibinigay ang kaukulang pera sa spotter.

“Talo ka, babe, ” bati niya dito habang papalapit sa kanya.

“Naubos resistensya ko eh, ” sabay ngiti at kindat nito sa kanya.

Di niya napigilang paluin sa braso ang lalaki sa kapilyuhan nito. Simpleng paalala na inubos niya ang lakas nito kaya natalo. But she knows, nagbibiro lang ito.

“Babe, uwi na ko ha?” pamamaalam na ni Joyce.

“Yeah, past midnight na rin. May work ka pa,” nakangiti si Archie pero di niya mapigilan ang lambong ng lungkot sa kanyang dibdib.

Matapos nilang magpaalam sa mga tropa ni Archie, lumabas na sila ng bilyarang yun. Walang imikan silang naglakad sa bangketa patungo sa paradahan ng mga taxi.

.Mabagal lang ang kanilang paglalakad na parang pilit pinababagal din ang paglipas ng oras. But they both knew na imposible yun. Finally nakarating sila sa may nakaparadang taxi. Binati pa si Archie nung driver at tinawag sa pangalan nito. Tambay din yan sa bilyaran pag walang labas, maigsing paliwanag ni Archie sa kanya. Sinensyasan ni Archie ang driver na maghintay sandali. Tumango lang ang driver. Nakatingala si Joyce kay Archie. Naghihintay sa sasabihin ng lalaki.

“You take care of yourself, Ok?” hindi maitago ang lungkot sa tinig nito.

“You too,” kaswal na sagot ni Joyce although deep within ang bigat ng dibdib niya.

Then niyakap siya ng mahigpit ni Archie at masuyong hinalikan ng padampi sa labi.

“I hate long goodbyes,” sabi uli ni Archie.

“Me, too,” pag ayon ni Joyce.

“So here’s what im saying…until next time?” may pagbabakasakaling tanong nito.

Napangiti si Joyce. “Yeah, until next time, ” pag ayon ng dalaga.

Yet they both know hindi nila alam kung kailan ang next time na yun.

Binuksan na ni Archie ang pinto ng taxi. Humalik sa pisngi niya si Joyce bago ito pumasok sa loob. Tinanguan ni Archie ang driver. Kumaway pa ang dalaga kay Archie bago tuluyang umusad ang taxi papalayo. Sa loob ng taxi, sa isip ni Joyce, yeah, until the next time…kung may next time pa nga! Ah shit, Budoy…Im already missing you!

Nang mawala na sa paningin ni Archie ang taxi, tumalikod na ito. Nagsindi ng sigarilyo ang lalaki at sinimulang bagtasin ang daan pabalik sa bilyaran.

Yeah, wari’y pang aalo niya sa sarili, till next time, Joyce. I just hope you will still be there next time. I’ll miss you, Babe…Fuck! Im so gonna miss you, pag amin nito sa sarili bago pinitik ang sigarilyong halos kalahati pa lang ang nauubos.

Nakapamulsang nagpatuloy ito ng paglalakad pabalik sa bilyaran habang nagsimulang umambon sa bahaging yun ng Quezon City.

WAKAS

Dapihapon Sa Buhay Ni Budoy (Pagwawakas)

ni sweetNslow

NANUMBALIK ang kamalayan ni Budoy dahil na rin sa pag aakalang nanaginip siya at sa kanyang paningin ay nakikita niyang may dalagang umiiyak…si Katrina. Bakit siya umiiyak?

Muling isinara ni Budoy ang isipan sa pag aakalang mawawala ang impit na pagluhang naririnig tulad din ng ilang mga panaginip na nawawala na lang at madalas sa hindi ay di na maalala kahit pilitin mo pa pag nagising ka na.

Ngunit hindi nawawala ang pag iyak na naririnig niya. Pilit niyang ibinuka ang talukap ng mga mata. Nandoon pa rin si Katrina. Nakasapo ang kamay nito sa mukha at nakatungo habang mahinay na yumuyugyog ang mga balikat.

Pilit na hinawi ni Budoy ang mga agiw ng pagkahilo hanggang masigurado niyang gising na nga ang kanyang diwa. Hindi siya nananaginip. Katotohanan ang lahat. Umiiyak nga si Katrina. Parang may nakadagan sa dibdib ng matanda na unti unting tumayo.

Nakita nito ang lalagyan ng natunaw na mga yelo. Mabilis nitong isinalok ang isang palad at paulit ulit inihilamos sa mukha. Nang medyo may wisyo na ay tumingin ito sa dalaga. Nakatingin lang si Katrina sa kanya. Parang mabibiyak ang dibdib ni Budoy sa ekspresyon ng mukha ng dalaga. Ekspresyon ng isang inapi…nang isang walang nagawa…nang isang talunan!

“B-bakit ka umiiyak?” tanong nito sa dalaga. ” Anong nangyari?” pinilig pilig ni Budoy ang ulo upang kahit papano’y magising ng husto ang wisyo.

HIndi naman sumagot si Katrina. Patuloy lang ang tahimik nitong pag iyak. Ni hindi into nag aangat ng mukha upang tignan si Budoy. Pilit namang inaalala ng matanda ang nangyari bago siya nakatulog….nawalan siya ng malay? Hindi basta nangyayari yun sa kanya sa inuman. Usually nakakapagpaalam pa siya at alam niya kung kelan titigil. Lagi siyang nag iiwan ng pang uwi, sabi nga ng matatanda.

Napaisip si Budoy. Alam niya ang karakas ng mga bisita niya kagabi. Tinignan niyang muli si Katrina. Kahit nakadamit na ang dalaga, makikita mong wala sa ayos ang hitsura nito. Parang may ilaw na sumindi sa utak ni Budoy. PInagtagni tagni nito ang mga nakikita ng mata…Ang umiiyak na si Katrina….ang halos magulong kaayusan nito…nang paligid…ang kakaibang amoy. Lumapit siya sa dalaga. Umangat ang mukha ni Katrina sa paglapit niya.

“Pinilit nila ako, Manong,” pagsusumbong nito habang patuloy ang pag iyak.

“Anong pinilit? Nino? Pinilit na ano?” pagtatanong ni Budoy ngunit sabay din ang kasagutang pumasok sa isipan niya hindi pa man ito namumutawi sa bibig ng dalaga.

“Si Mang Isko po…si Mang Badong…at Si Tiyong,” halos pabulong na ang pagsasalita ni Katrina.

“Pati si Aldo?” tiimbagang tanong ni Budoy.

“Hinala ko po si Tiyo Aldo ang nagplano ng lahat,” may pagkamuhing sabi ng dalaga.

Binalikan lahat ng isipan ni Budoy ang simula ng pangyayari. Ang pagse set up ng inuman ni Aldo. Ang presensya ni Katrina sa inuman. Planado ang lahat. Malamang sa hindi, pati ang ininom niya kagabi ay nilagyan ng gamot para mawalan siya ng malay. Napamura na lang si Budoy sa sariling katangahan.

“Bakit ka pumayag?” tanong ni Budoy kay Katrina.

“Kasi po…” hindi maituloy ni Katrina ang sasabihin. Sa tingin niya ay pandidirihan siya ni Budoy pag nalaman nito ang simula ng lahat.

Parang nabasa naman ni Budoy ang iniisip ng dalaga. Alam ni Budoy na at this stage, reassurrance lang ang kaya niyang i offer kay Katrina upang magtiwala ito sa kanya.

“Sige lang, Katrina…sabihin mo….pangako…uunawain ko,” maamo nitong sabi sa dalaga at marahang hinawakan ang kamay nito upang bigyan ng lakas ng loob sa anumang gusto nitong sabihin.

Hindi na rin nakatiis pa ang dalaga. Sinimulan nitong ikuwento ang lahat. Mula sa simula. Mula sa panggigipit at pananakot ni Aldo…ang video…ang mga litrato sa cellphone nito. Ang ilang ulit na pagsasamantala nito sa naitanim na takot sa dibdib ng dalaga…at ang mga nangyari kagabi kung saan sinabi niya rin kay Budoy ang gamot na inihalo sa alak na ininom nito…At kung paanong pati ang kanyang sariling ina ay pinainom din ni Aldo ng pampatulog upang mapahimbing lalo ang tulog nito.

Sa pagitan ng luha at basag na tinig ay sinabi niya rin ang mga kababuyang ginawa sa kanya…ang sabay sabay at paulit ulit na paglapastangan sa kanyang pagkababae. Hindi na rin niya inilihim pa na pati ang isang butas ng kanyang katawan ay paulit ulit ding nilapastangan ng tatlong lalaki…at ang masakit, lahat yun ay nakunan din ng video na pinagpasapasahan pa ng mga matatanda upang meron silang kanya kanyang kopya sila sa kanilang mga cellphone. Ang implikasyon ng lahat, napagwari ng dalaga, ay halos alipin na siya ng tatlong buhong dahil sa mga hawak na ebidensya ng mga ito na sisira sa buong pagkatao ni Katrina.

Nagtatagis ang mga ngipin ni Budoy ng makatapos ng kuwento ang dalaga. Ngayon ay naniniwala na siyang may demonyo nga. Ngunit wala sa impyerno ang mga ito kundi nasa lupa at nagbabalatkayong tao.

“Ang masakit po, Manong…” wari’y puno ng kahihiyan ang tinig ni Katrina. “Pilit ko mang labanan ang nararamdaman ko…dumating po sa sandaling nagustuhan na rin ng katawan ko ang ginagawa nila.”

Napatingin si Budoy sa dalaga. Muli itong nagbaba ng paningin. HIndi na makaya ang kahihiyang nararamdaman.

“Tama nga siguro sila, Manong Budoy,” may pagsisising sabi nito. “Puta nga siguro ako.” at muli’y narinig ang pag iyak nito.

Marahang pinisil pisil ni Budoy ang balikat ni Katrina.

“Hindi totoo yan, Ineng,” simula nito. “Biktima ka lang ng kahayupan. Huwag mong isisi sa sarili mo ang isang bagay na hindi mo na makontrol dahil may hangganan ang kakayahan ng ating isipang pigilan ang lahat ng bagay…lalo pa nga’t sa isang sitwasyong wala kang magawa dahil na rin sa takot mo.” pagbibigay katwiran ng matanda.

“Ano na po gagawin ko, Manong?” nalilitong tanong ni Katrina. “Alam ko pong uulit ulitin nila ang ginawa nila sa akin. HIndi ko na po kakayanin yun.”

Hindi makaimik si Budoy. Hindi nya rin alam ang solusyon sa problema ng dalaga. Unti unti namang nawawalan ng pag asa si Katrina sa pananahimik ng matanda.

“Mabuti pa siguro magpakamatay na lang po ako,” biglang sabi ng dalaga. “Kesa habambuhay akong alipin ng mga hayup na yun.”

“Hindi yan ang solusyon sa problema mo, Katrina.” biglang saway ni Budoy dito.

“E ano po?” at muli’y ang pag iyak ng dalaga.

Mag uumaga na. Halos mababanaag na ang konting pagliliwanag ng kapaligiran nang tumanaw sa nakabukas na bintana si Budoy.

“Umuwi ka na muna, Katrina,” payo nito sa dalaga. “Pangako…tutulungan kita. HIndi mangyayari ang kinatatakutan mo. Pero kailangan na muna nating magpahinga. Mag iisip ako ng paraan. Pangako ko sayo yan.”

Suminghot singhot na tumayo si Katrina na sinabayan rin ng tayo ni Budoy. Tumingala ang dalaga sa kanya. Halos madurog ang puso ni Budoy sa nakikitang lungkot sa mukha ni Katrina. Biglang yumakap ang dalaga sa matanda.

“Huwag nyo kong pababayaan ha, Manong?” pakiusap nito na lalong dumurog sa dibdib ng matanda.

“HIndi,Ineng…Pangako…” may bigat ang tinig na lumabas sa bibig ni Budoy.

Ilang sandali pa ang lumipas at inihatid na ng matanda ang dalaga sa pintuan. Pinagmasdan niya ang papalayong dalaga at nang mawala na ito sa kanyang paningin, isinara ni Budoy ang pintuan. Tiim bagang umakyat ng hagdan ang matanda at tinignan pa ang mga bakas ng kahayupang nangyari nang nakalipas na magdamag.

May napansin siya sa sofa. Nilapitan niya ang isang bagay na pamilyar na sa kanya dahil na rin sa ilang ulit na colonoscopy procedure na ginawa sa kanya na bahagi ng kanyang taunang medical check up. HIndi nga siya nagkamali. KY Jelly. Lubricant. Ginamit ng mga hayup kagabi. Biglang pumasok sa imahinasyon niya ang mga ginawa ng tatlong demonyo kay Katrina. Aaminin niya na mainit ang eksenang pumasok sa isipan niya ngunit mas nanaig dun ang matinding pagkamuhi sa kabuhungang sinapit ng dalaga.

Iiling iling na niligpit lahat ni Budoy ang mga kalat. Ang hawak na tube ay inilagay sa drawer ng mesa niya sa loob. HIndi niya alam kung bakit ngunit isang paalaala sa kanya yun ng isang bagay na nakakasikip sa kanyang dibdib. Alam niyang kailangan niyang tulungan ang dalaga. Dahil kung hindi, mananatiling alipin ito nina Aldo hanggang tuluyan nang masira ang buhay nito.

May pag asa pa. Dapat maagapan ang problema bago maging kanser ito na unti unting kakain sa katinuan ni Katrina. Ngunit ano ang kaya niyang gawin? Anong meron siya upang matulungan ang dalaga? Kumirot ang ulo ni Budoy sa pag iisip. Minabuti nang matandang mahiga na muna. Pinakalma nito ang isipan at sa simoy ng sariwang hangin mula sa bintana, unti unting inagaw ng antok ang kamalayan ng matanda.

GUTOM ang gumising sa matanda ng mga bandang tanghali. Dahan dahang bumangon ito at bumaba sa kusina. May tira pang mga pulutan mula sa inuman kagabi. Ininit ito ng matanda sa microwave at matapos ay isinunod ang pag iinit din ng kanin. Nagtimpla sa isang pitsel ng Pineapple juice si Budoy. Iniwasan nitong magkape dahil alam niyang dagdag sakit ng ulo lang ang aabutin niya dito.

Matapos kumain ay pinanay ni Budoy ang pag inom ng Pineapple juice. Dinala nito ang pitsel sa taas at pumuwesto sa balkonahe kung saan umupo ang matanda sa rocking chair at tinanaw ang asul na dagat ng Anilao. Nagsindi ng sigarilyo ang matanda ngunit mabilis ding pinatay ito sa ashtray dahil hindi niya gusto ang lasa ng sigarilyo pag sa mga sandaling iyon. Umuga uga ang rocking chair habang palalim ng palalim ang pag iisip ng matanda sa isang suliraning hindi naman kanya kung tutuusin. Ngunit hindi niya maatim na sabihing lalaki pa siya kung hindi niya aakuin ang problemang hinaharap ni Katrina.

Inabot ng maghapon sa kakaisip si Budoy. Maraming bagay ang nagtatalo sa kanyang isipan.Muling bumaba sa kusina ang lalaki at gumawa lang ito ng egg sandwich. Nagtimpla muli ito ng juice sa isang pitsel. Mabilis na kumain si Budoy at nilunod ng Pineapple juice ang kahuli hulihang parte ng ginawang sandwich sa kanyang lalamunan. Pinipilit nitong uminom ng uminom upang ma iflush lahat ng hangover. Ilang ulit na rin siyang nagpunta sa banyo upang umihi. Nang may naramdaman ng ginhawa’y nagtimpla si Budoy ng kape sa isang mug at muli’y umakyat sa ikalawang palapag. Masarap ang kape sa kanyang panlasa.

Nagsindi ng sigarilyo ang matanda at ninamnam ang sarap ng paghithit nito na bagay sa lasa ng kanyang kape. Sa mumunting ulap na ibinubuga ng kanyang bibig ay nabuo ang isang plano upang matulungan si Katrina. Nailing siya. Ni minsan man sa kanyang buhay, wala siyang hinagap na haharap siya sa isang desisyong katulad ng naiisip niya. Ngunit wala na siyang maisip na iba pang alternatibo upang matulungan ang dalaga.

Mahaba haba rin ang pagtatalo ng kanyang isipan ngunit habang lumalalim ang gabi, sa ilang upos ng sigarilyong patuloy na pumupuno sa kanyang ashtray, lalo lamang lumilinaw kay Budoy kung ano ang kanyang gagawin. Sawakas ay dumating ang resolusyon sa kanyang isipan nang aminin na nitong wala na ngang ibang paraan. Isang kalmadong disposisyon ang sumakop sa pagkatao ng matanda.

Tumayo ito at tinungo ang kuwarto. Kinuha nito ang cellphone at may hinanap sa contact list. Nang makita ito’y mabilis na nagdial ang matanda. Ilang beses ding paulit ulit nag ring ang numerong tinatawagan bago may tinig na sumagot dito.

“Poy?” patanong na tinig ni Budoy nang may mag hello sa kabilang linya…

NAKATANAW LANG si Katrina sa may pintuan habang kausap ni Manong Budoy ang kanyang ina. Kinabahan siya bigla. Baka nagsumbong si Manong Budoy sa nanay niya. Di naglaon at sumakay na si Manong Budoy sa kanyang van at pinaandar na ito. Naiwan ang kanyang ina na di rin nagtagal ay tumungo sa direksyon ni Katrina.

“Anong sabi ni Manong Budoy, Inay?” tanong ng dalaga sa ina. “Parang nagmamadali yata.”
may kabang sundot pa nitong muli.

“Naku ay pa Maynila daw muna at baka hindi makabalik ngayong gabi,” sagot naman ni Andeng. “May aasikasuhin daw sa account niya sa bangko.”

“May problema po ba si Manong?” tanong muli ni Katrina.

“Baka daw bumalik muna uli sa Amerika. Tumawag daw yung anak at pinababalik siya. Nag aalala daw lagi dahil nagsosolo dito si Manong Budoy.” pagpapaliwanag ni Andeng.

Tumango tango lang si Katrina sa narinig ngunit parang kinurot ang dibdib ng magandang dalaga. May bumangong takot at hinanakit sa pagkatao ni Katrina. Si Manong Budoy na lang ang inaasahan niyang tutulong sa kanya pero bakit iiwanan siya? Aabandonahin na siya? Ganun na lang yun? Wala ba siyang halaga sa matanda sa kabila ng lahat? O nandidiri na ito sa kanya dahil sa sinapit niya sa mga kamay ng buhong? Gustong maiyak ni Katrina. Ngunit nagpigil ito. Ayaw niyang makahalata ang kanyang ina sa bigat ng suliraning kanyang dinadala.

“Ikaw na muna ang magluto ha, Katrina? Marami lang akong gagawin ngayon,” bumalik sa kasalukuyan ang isipan ng dalaga sa tinig ng ina.

“Opo, Inay,” sagot niya.

Pumasok na ang dalaga sa loob at nagsimulang ihanda ang lahat ng kakailanganin sa pagluluto. Ibinuhos nito ang isipan sa ginagawa upang maibsan ang bigat na nararamdaman ngunit hindi tuluyang mawala ang hinanakit na nagkakaugat na sa kanyang dibdib. Bakit, Manong Budoy…Bakit? Hindi napigilan ng dalaga ang pagpatak ng luha habang ginagayat ang mga sangkap ng kanyang lulutuin. Aping api ang pakiramdamdam niya. Aping api!

TALIWAS sa sinabi ni Andeng sa anak, hindi papuntang Maynila ang tinatahak ng sasakyan ni Budoy. May kalahating oras na rin itong nakalampas sa bayan ng San Juan at kasalukuyang pinapasok ang boundary ng Tiaong, Quezon Province. Alam niya pa rin ang lugar na ito kahit malaki na ang ipinagbago. Bihira na ang mga dati’y bahay na gawa sa pawid at sasa. Napalitan na halos ng mga kongkretong kabahayan ke maliit o malaki man. Naglipana din ang mga sccoters at motorbikes sa lansangan an siyang popular na sasakyan ngayon saan mang panig ng Pilipinas.

Naiiling na lang si Budoy sa kawalang ingat ng mga nakamotorsiklong nakikita niya na kadalasa’y walang mga suot na helmet. HIndi nagtagal at may eskinitang nilikuan si Budoy. Ilang metro lang halos ang nilakbay ng van ng may isang lalaking lumabas sa isang konkretong bahay. Matangkad ang lalaki, nasa kalagitnaan ng 40 anyos, clean cut at maganda pa rin ang pangangatawan. Tinititigan nito ang van sa mahinang pagtakbo at napangiti ng makilala ang sakay. Kumaway ito kay Budoy at iginiya ng muwestra ng mga kamay ang isang bakanteng lote kung saan niya ipaparada ang sasakyan.

“Tamang tama ang dating mo, Manong,” saad ni Poy na yumakap sa matanda “Luto na ang tanghalian.”

Ngumiti si Budoy sa anak ng kanyang pinsang buo. Medyo tumanda na rin ang kanyang pamangking pero mukhang maliksi pa rin ang kilos at maganda pa rin ang pangangatawan.
Dating sundalo si Apolinaro o Poy kung tawagin sa kanila. Naglayas ito nung disiotso anyos at nang magbalik sa kanilang bayan ay beterano na sa laban sa Mindanao. Nagretiro itong sarhento matapos ang 25 limang taon sa serbisyo. Malapit ang kalooban nito kay Budoy dahil hindi iilang beses niya ring kinupkop ang pamangkin tuwing sumasabit ito sa ibang operasyong isinasagawa nito nung madestino sa Maynila.

Hindi niya tinatanong ang pamangkin sa mga ginagawa nito. Mas nais niyang walang malaman kahit pa nga naghihinala na siya na may mga ilegal na aktibidades ito nung mga panahong nagtatago ito tuwing ‘mainit’. Bilib din siya dito dahil laging nakakabalik sa serbisyo dahil sa mga padrino nito na pumuprotekta tuwing magtatago si Poy. Dahil na nga rin dito, malaki ang utang na loob na tinatanaw ng lalaki kay Budoy.

“Hindi pagkain ang ipinunta ko sayo, Poy.” seryosong sabi ni Budoy sa pamangkin.

Tinignan siyang mabuti ni Poy. Tinitimbang ang salitang binitiwan niya at ang seryosong ekspresyon ng pagmumukha ng kanyang tiyuhin.

“Anuman po yun,Manong, makapaghihintay yan pag nakakain na tayo,” seryoso ring sagot ng lalaki kay Budoy.

Tumango tango lang si Budoy. Inakbayan siya ni Poy at sabay na silang pumasok sa loob ng kabahayan kung saan ipinakilala si Budoy sa kanyang asawa. Nasa maynila ang mga anak ni Poy. Nagtatrabaho na dun ang dalawang anak niyang babae sa magakaibang call centers.

Masarap ang putaheng inihanda ni Poy. Nagpapatay ito ng kambing at ginawang kaldereta at sampayne. Samantalang ang mga paa nito ay ginawang sinampalukan. Di naiwasan ni Budoy na maparami ang kain lalo pa nga’t malayo layo rin ang nilakbay niya patungo sa lugar ng pamangkin.

Makalipas ang tanghalian, niyaya siya ng pamangkin sa isang parang shed na gawa sa kawayan at nabububungan lang ng sasa. Pagkaupo nila’y kasunod na ang asawa ni Poy na may dalang tray na ang lamay ay kapeng barako. Kasama na rin dun ang lalagyan ng asukal at gatas upang iakma ang panlasa ng magkakape sa gustong timpla. Parehong nagtimpla ang magtiyuhin. Naglabas ng sigarilyo si Budoy at inalok si Poy ng isa na agad namang tinanggap ng pamangkin. Nang masindihan at lumabas ang unang buga, nagkatinginan ang magtiyo. Naghihintay si Poy ng sasabihin ni Budoy.

“Ngayon, Manong…anong dahilan at napasadya kayo dito?” tanong ni Poy.

“May isang bagay akong gustong solusyunan, Poy,” panimula ng matanda. “Ikaw lang ang alam kong makakatulong sa kin.”

“Sabihin mo, Manong…kung kaya ko…gagawin ko,” sagot ni Poy sa tiyuhin.

Humigop ng kape si Budoy at muling humithit ng sigarilyo. Huminga ito ng malalim. Sa bag na dala ay inilabas nito ang isang folder kung saan na iprint niya ang mga litratong kuha nung mag inuman sila nina Mang Badong. May bilog na likha ng pentel pen ang bawat mukha ng tatlong bisita. Iniabot niya ang mga ito sa pamangkin na kalmadong kinuha nito. Habang tinitignan ni Poy ang mga larawan, nagsimulang magkuwento si Budoy.

Sinimulan niya ang kuwento sa unang pangyayari Kay Katrina hanggang sa katapusan. Ang mga litrato, ang mga videos, and pambablackmail at ang paulit ulit na kabuhungang ginagawa ni Aldo, at nitong huli’y nang dalawang matandang si Mang Badong at Mang Isko. Hindi niya rin inilihim ang pangyayari sa kanila ni Katrina. Ramdam ni Poy ang pagsisikip ng dibdib ng ka nyang tiyo lalo na sa bahagi kung saan ay nabalahura nang husto ang pagkatao ni Katrina sa tatlong demonyo. Nakailang sigarilyo si Budoy bago nito natapos ang kuwento.

Kalmado lang si Poy sa pakikinig. Hindi na bago sa kanya ang ganitong kaso. Alam niya ang isinadya ng kanyang tiyuhin.

“Tama ba ang nasa isip ko kung bakit kayo nandito, Manong?” tanong niya kay Budoy.

Tumango si Budoy ng walang pag aalinlangan. Kagabi pa buo ang kanyang isipan sa balak. Ito lang ang paraan para tuluyang makawala si Katrina sa kuko ng mga demonyo.

“At pagkatapos?” tanong muli ni Poy.

Natigilan si Budoy. Tinignan ang pamangkin. Parang may galit na bumangon sa dibdib ng matanda. Nabasa niya ang iniisip ng pamangkin…na kaya niya ipinagagawa ang bagay na ito ay para masolo niya si Katrina.

“Aalis ako, Poy. ” sagot nito sa pamangkin. ” Gagawin mo lang yan kapag nakabalik na ko sa New York.”

Tumango tango si Poy. Alam niyang hindi niya matatanggihan ang matanda. Mabilis na may pumasok na plano sa isipan nito.

“Manong, ” panimula muli nito. ” kailangan ko ng tatlong tao para walang sabit ito.”

Tumango lang si Budoy.

“Kailangan din ho yung…alam nyo na yun” medyo nahihiyang sabi ni Poy.

“Magkano?” tanong ni Budoy.

“Bente mil kada isa ho tama na pero baka kayanin ko to sa kinse,” nahihiya pa ring sagot ni Poy.

May kinuha sa loob ng bag si Budoy. Nang lumabas ang kamay nito ay may hawak nang nakabundle na pera.

“Isandaan yan,” saad ni Budoy. ” Ikaw na ang bahala kung paano mo paplanuhin ang mga bagay bagay. Isang bagay lang ang importante…Bago mo gawin ay nakaalis na ako ng Pilipinas. May numero akong ibibigay sayo kung saan mo ko makokontak.”

“Manong, sobra po ito.” pagtutol ni Poy.

“Ano ang isandaang libo katumbas ng kalayaan, Poy?” makahulugang tanong nito sa pamangkin.

Tumango tango na lang muli si Poy. Sa pagitan ng kape at ilan pang sigarilyo ay binigyan siya ng mga importanteng instruksyon ni Budoy. Idiniin nito ang kahalagahan na makuha ang mga litrato at videos ni Katrina. Lalong nagiging konkreto naman sa isipan ni Poy kung paano paplanuhin ang misyong ibinigay sa kanya ng tiyuhin.

Nang malinaw na ang kanilang kasunduan ay nagpaalam na si Budoy sa pamangkin at nagdahilang marami pa siyang kailangang gawin. Inihatid ito ni Poy sa sasakyan. Matapos ang isang mahabang pagyakap ay tuluyan nang sumakay si Budoy sa Van. Tinatanaw pa ni Poy ang papalayong van na lumikha ng pagkabuhay ng alikabok sa eskinitang yun. Nang mawala na sa paningin ang sasakyan ng kanyang tiyuhin, agad kinuha ni Poy ang cellphone at nagtext…

DALAWANG ARAW ding nawala si Budoy bago ito muling nakabalik sa sariling lugar. Mga bandang alas tres na ng hapon ng pagbuksan siya ng gate ni Andeng. Huminto panumandali ang sasakyan at bumukas ang bintana nito. Halata sa mukha ni Budoy ang pagod.

“Andeng, pagkasara mo ng gate ay puntahan mo ako sa bahay,” sabi nito sa ina ni Katrina.

“Opo, Manong Budoy,” kahit medyo nagtataka ay umayon na lamang si Andeng.

Nagkakape na si Budoy nang bumukas ang pintuan upang iluwa nito si Andeng. Bakas ang agam agam sa mukha ng ina ni Katrina.Nagtataka ito at gusto siyang kausapin ni Budoy.

“Maupo ka, Andeng,” mahinahong sabi ni Budoy dito. “May pag uusapan lang tayo.”

Naupo naman ang ina ni Katrina.

“Ano po yun, Manong,” medyo nakikiming tanong pa rin ni Andeng.

“Babalik na ko sa Amerika. Sa Sabado na ang flight ko,” panimula ni Budoy.

“Ambilis naman ho,” parang may pagtatakang sabi ni Andeng.

“Kailangan ako ng anak ko at mgag apo dun. HIndi ko na mahindian,” pagpapaliwanag ni Budoy. Nang makitangn tatango tango si Andeng ay dinugtungan nya ito. ” Pero hindi yun ang pag uusapan natin.”

“Ano po ba ang pag uusapan natin?” hindi pa rin maalis ang pagtataka sa itsura ni Andeng.

“Andeng, mahabang panahon na rin naman na inalagaan mo tong konting lupa at bahay na ito…” panimula uli ni Budoy, ” dahil dyan ay nagpapasalamat ako sayo ng husto. Kundi dahil sayo e baka kung ano na itsura nitong lugar na to…Bilang ganti ko naman ay may suhestyon ako na sana ay di mo mamasamain,” tumigil sandali sa pagsasalita si Budoy. Sinusukat ang reaksyon ng kaharap.

“Ano po yun,Manong?” napalitan ng konting tuwa ang kanina’y kaba sa dibdib ni Andeng. Gagantimpalaan siya ni Manong Budoy?

“Gusto ko sanang sagutin ang pag aaral ni Katrina…Ako ang sasagot ng gastos,” pagpapatuloy ni Budoy.

“Ho? Talaga po, Manong?” Di maitago ang saya sa tinig ni Andeng.

“May dalawang kundisyon lang ako, Andeng,” putol ni Budoy.

“Ano po yun?”

“Una, magpapalit ng kurso si Katrina. Kukuha siya ng Nursing.” sabi ni Budoy.

“Naku, Manong…malaking gastusin po yang kursong yan,” wari’y pagtutol ng ina ni Katrina.

“Ako na ang bahala dun,” sagot naman agad ni Budoy. “Ikalawa, sa Maynila siya mag aaral,” may diin ang tinig ni Budoy sa bahaging yun.

Bago pa nakatutol si Andeng ay ipinaliwanag na ni Budoy ang kanyang plano na magbebedspace si Katrina sa Maynila at uuwi kada Sabado o walang klase. Sinundan pa niya ito na malapit lang naman ang Maynila. Higit sa lahat, kailangang sa magandang unibersidad ito kumuha ng kurso upang madaling makahanap ng trabaho pag nakapagtapos at mabilis ding makapag abroad pagdating ng panahon…Na ito ang magiging daan sa pag unlad at pag ginhawa ng buhay nila.

Mahaba haba rin ang naging paliwananag ni Budoy pero kinalaunan ay nakumbinse niya ang ina ni Katrina sa kanyang plano. Hindi nagtagal at nagpaalam na si Andeng na magaan at masaya ang kalooban. Nakatanaw lang si Budoy. Naiayos na niya ang titirahan ni Katrina sa Maynila. Maging ang kaibigan niyang Dean ng Nursing sa isang magandang unibersidad ay nakausap na rin niya. Walang magiging problema sa admission ng dalaga. Pormalidad na lang kumbaga. Kinuha ni Budoy ang cellphone at muling tinawagan si Poy. May idadagdag siyang gawain dito.

TUTOL ang kalooban ni Aldo sa mga sinasabi ni Andeng habang kumakain sila. Pero wala siyang magawa. Wala siyang makitang dahilan upang hindi pumayag sa plano ni Manong Budoy. Isa pa, paalis na ang matanda. Hindi dapat itong galitin at baka mapalayas sila pag naghinanakit ito. Ayaw nya ring maging halata ang kanyang pagtutol at baka maghinala na si Andeng sa interes niya kay Katrina.

Alam niyang hindi rin matutuwa si Mang Badong at Mang Isko sa mga nangyayari pero kokonsolahin na lang niya ang mga ito na uuwi naman kada Sabado at pag school holidays si Katrina kaya may mga pagkakataon pa rin silang laspagin ito.

Hindi rin mapagsidlan ang katuwaan sa puso ni Katrina. Alam niya ang dahilan kung bakit ginagawa ito ni Manong Budoy. Gusto niya itong ilayo sa mga demonyo sa lugar nila. Ngunit sa kabila ng tuwang nararamdaman ng dalaga’y nandun din ang lungkot. Aalis na si Manong Budoy. Aalis na ang taong kakampi niya. Ang taong hindi siya pinagsamantalahan. Alam niyang hindi pagsasamantala ang mga nangyari sa kanila ng matanda. Siya ang apoy na nagsindi ng mitsa. Ni minsan ay hindi siya pinangahasan ni Manong Budoy at bagkus ay puro pagpipigil ito kahit alam niyang may pagnanasa rin ito sa kanya. Di nga ba’t siya mismo ang pumasok sa kuwarto ng matanda? Sa Sabado na pala ang alis ni Manong. Miyerkules na ngayon. Ilang araw na lang ang natititira at tuluyan nang lalayo ang matanda. Hindi maipaliwanag ni Katrina ngunit may kung anong pumasok sa isipan ng dalaga. May planong nabuo sa isipan nito…

NAALIMPUNGATAN si Budoy sa wari’y paglagapak ng kung anong ingay sa kanyang bintana. May tumatamang kung anong bagay dito.

Umupo sa gilid ng kama ang matanda at tumingin sa orasan ng cellphone niya. Alas diyes ng gabi. Muli’y may maliit na bagay na lumagapak sa bintana. May bumabato sa bintana niya. Kinutuban ang matanda at dali daliang pumunta sa bintana. Binuksan niya ito at di siya nagkamali ng hinala. Si Katrina ang bumabato sa bintana niya. Nang makita siya ni Katrina ay nagmuwestra itong pupunta sa pintuan. Tumango lang si Budoy at lumabas ng kuwarto.

Dali daling bumaba ito at binuksan ang pintuan. Pumasok ng mabilis si Katrina. Nakaduster lang ang dalaga. Aninag ni Budoy na walang bra ito dahil na rin sa pagbukol ng mayamang dibdib nito at pagbakas ng mga utong sa bahaging yun ng duster. Langhap ni Budoy ang preskong bango nito. Bagong ligo ang dalaga. Tinanaw muna ni Budoy ang direksyon patungong bahay ng dalaga. Patay na ang ilaw sa tahanan ng mga ito. Mabilis na isinara ng matanda ang pinto.

Wala na si Katrina nang lumingon siya. Nakaakyat na ito. May halong nerbyos at pananabik na umakyat si Budoy. Wala din sa sala ng ikalawang palapag ang dalaga. Mabilis na tinungo ni Budoy ang kanyang kuwarto at tumambad sa kanya ang dalagang nakaupo sa gilid ng kanyang kama. Nakayuko ito.

Marahang lumapit si Budoy dito at naupo rin sa gilid ng kama. Lalong nag ibayo ang natural na bango ng dalaga sa ilong ni Budoy ngunit kinokontrol nito ang sarili. Masyado nang traumatic ang nangyari sa dalaga. Ayaw na niyang makadagdag pa sa sakit na alam niyang nararamdaman pa rin nito.

“Bakit, Katrina? Bakit ka pumunta ng dis oras ng gabi dito?” tanong niya sa dalaga.

Tumingala ang dalaga na parang napahiya. Lalong namula ang mapula na nitong pisngi at wari’y may nagbabantang luha sa sulok ng mga mata nito.

“Ayaw nyo na kong makita,Manong?” parang may panunumbat sa tinig ng dalaga.

“Hindi sa ganun, Ineng…” Simulang muli ni Budoy.

“Aalis ka na sa Sabado,” putol ng dalaga kay Budoy, ” tapos iiwasan mo pa ako?”

“Hindi kita iniiwasan, Katrina,” pagdadahilan ng matanda. ” May inasikaso lang ako.”

“Siguro nandidiri na kayo sa kin dahil sa nangyari,” nagyuko ng ulo ang dalaga. Nakaramdam ng awa sa sarili.

Marahang hinawakan ni Budoy sa balikat si Katrina.

“Hindi mo kasalanan ang nangyari, Ineng…Hindi ako nandidiri sayo…Hindi mangyayaring mandiri ako sayo, Katrina,” punong puno ng damdamin ang tinig ni Budoy…Awa at pagmamalasakit sa sinapit ng dalaga.

Tumingin si Katrina sa matanda. May nagbabanta ng luha sa mga mata nito.

“Talaga, Manong Budoy?” tanong muli nito.

Inilagay ni Budoy ang kamay sa kanang dibdib at tumango. Binigyan pa nito ang dalaga ng isang ngiting nais ihatid ang kalma at pang unawa niyang nararamdaman sa lahat ng mga nangyari.

Makahulugan ang tingin ipinukol ni Katrina sa matanda. Inaarok ang sinseridad ng sinabi nito.

Dahan dahang tumayo ang dalaga. Akala ni Budoy ay aalis na ang dalaga ngunit humarap ito sa kanya. Walang sabi sabing ibinibaba nito ang tirante ng duster sa magkabilang balikat hanggang tuluyang bumagsak ito sa sahig. Nalantad ang hubad na katawan ni Katrina. Ang pagkababae nito’y natatakpan lamang ng puting saplot at maaaninag mo ang pinong buhok na kumukontra sa kulay ng panloob nito. Hinakbangan ni Katrina ang duster at matamang tinignan muli si Budoy.

“Patunayan mo, Manong…na hindi ka nandidiri sa kin,” wari’y may nerbyos na sabi nito kay Budoy.

Nakatunganga lang si Budoy sa alindog na nakikita. Para siyang ipinako at nahipnotismo sa kagandahang nakahain sa harap niya. Natatakot siyang kumilos at baka ilusyon lang ang lahat…na baka bigla itong maglaho kapag kumilos siya. Ngunit di na niya kinailangan pang gumalaw.

Lumapit na ng tuluyan ang dalaga sa kanya. Iniangkla nito ang dalawang bisig s aleeg ni Budoy at kinabig ng marahan dahilan upang ang mukha ng lalaki ay marahang napasubsob sa pagitan mapuputing dibdib ng dalaga. Nakakabaliw ang kabanguhan nalanghap ni Budoy…Nakakawala ng katinuan. Hindi nagtagal at ikinawang ni Katrina ang mukha ni Budoy mula sa kanyang dibdib.

Nakayuko ang dalaga at dahan dahang ibinaba ang mukha nito sa mukha ng matanda. Marahang lumapat ang malambot na labi nito sa labi ni Budoy. Nung una’y dampi lamang…wari’y nanunubok…nanunukso. Sa muling paglabat ng mga labi ni Katrina’y nakaawang na ang labi ni Budoy. Mariing siniil iyun ng labi ng dalaga at humulagpos mula duon ang dila na sinalubong din ng kapwa dila.

Unti unting umaakyat ang init sa magkayakap na katawan. Ilang sandali rin ang mainit na paghahalikan ng dalawa bago kumalas ang mga labi nila sa isa’t isa. Pumantay ang tingin ni Budoy mula sa pagkakatingala at ngayo’y kaharap na ang mga suso ni Katrina. Marahan niyang dinilaan paikot ang kalamnan ng kaliwang suso ng dalaga habang marahang minamasahe ang kabilang dibdib nito.
Napatingala naman si Katrina sa init ng hininga at ng dilang naglalakbay paikot sa kanyang suso na hinaluan ng kiliting dulot ng pagmamasahe sa kakambal nito.

“Ohhhhhhh,” kumawala ang banayad na daing sa labi ni Katrina nang dumating na ang dila sa utong ng kanyang suso at sinimulang sipsipin ni Budoy na animo’y sanggol na gutom.

Lalo lang kinabig ng dalaga padiin ang ulo ng matanda sa kanyang dibdib.

Samantala, bumitaw na ang kamay na nagmamasahe sa kabilang dibdib ni Katrina. Naglakbay ito at nang matagpuan ang waistband ng panloob ng dalaga ay marahang ibinaba ito.

Automatikong itinaas ng dalaga ang binti upang malayang maalis ang kanyang kahuli hulihang saplot sa katawan. Sinapo naman ng buong palad ni Budoy ang kaangkinan ni Katrina. Ramdam nito ang init na nagmumula sa bahaging iyon ng dalaga. Marahan niyang kiniskis ng palad ang kabuuan nito habang lumipat naman ang bibig niya sa kabilang suso ni Katrina. Muli’y ang pagkawala ng daing sa bibig ng dalaga.

Nung una’y pakala kalabit lang ang isang daliri ni Budoy sa sentro ng pagkababae ni Katrina. Nang maramamdan niyang basang basa na ang lagusan dahil sa kakakalabit niya sa tinggel nito, isiningit ng matanda ang isang daliri sa loob ng lagusan at marahang inilabas masok dun.

Madulas at basang basa na nga ang loob ng puke ng dalaga. Ikinalawit ni Budoy ang daliri at sinimulang i arko ang paglalabas masok nito sa loob ng puke ng dalaga. Sumisinghap na si Katrina sa karagdagang sarap na dulot ng ekspertong daliri ng matanda. Lalo namang ginanahan si Budoy sa mga impit na daing ni Katrina. Ang kanina’y gitnang daliri ay dinamayan ng palasinsingan nito. Dalawang daliri na ang malayang nakapasok sa lagusan ng dalaga.

Nung una’y labas masok lamang ang dalawang daliri ngunit kinalaunan ay dumiin ito ng paarko sa loob ng puke ng dalaga at lapat na lapat sa dingding ng kasarian nito. Umaaro ang mga nasabing daliri na wari’y madiing kinakamot ang pader ng puke ng dalaga. Pabilis ng pabilis. Nagsimulang sumagana lalo ang katas sa lagusan ni Katrina. Tumatalsik na ang ilang patak nito sa kanyang mga hita.

Napaliyad ang dalaga umarko ang katawan at lalong iniumang pagkababae palapit kay Budoy. Nakatingala na ang dalaga at wari’y tumitirik ang mata sa intensidad ng sarap na nadarama. Itinodo na ni Budoy ang bilis na kayang gawin ng kanyang kamay. Mariin…marahas…narininig na ang tunog ng mga basang laman na nagsasalpukan. Hindi na alam ni Katrina kung saan ibabaling ang mukha sa nakababaliw na sarap.

“Nakuuuu, Manongggg…….ahhhhhhhh….” halos pasigaw na ito…sasabog na ang pakiramdam niya.

Noon biglang inalis ni Budoy ang kanyang kamay sa loob ng puke ng dalaga. Kasabay nun ay ang pagbulwak ng katas ni Katrina. Marami. Hindi lang umaagos kundi may puwersang lumabas sa kanyang lagusan.

“uhhhhh…uhhhh…hoooohhhh…..uhhhhh,” daing ng dalaga habang patuloy ang sariling panginginig at wari’y pag indayog ng beywang kahit wala nang nakapasok sa kaselanan nito.

Lupaypay ang ulo ng dalaga sa balikat ni Budoy nang mailabas ang libog na sumabog. Ramdam pa ni Budoy ang paghingal nito sa kanyang balikat at ang manaka nakang paghabol nito sa sariling hininga. Ikinawang nito ang mga hita at umupo ng paharap sa kandungan ng matanda. Umaagos pa ang ilang patak ng likido mula sa lagusan ng puke nito.

“Ang sarap po, Manong,” nakangiti nitong sabi kay Budoy ng iaangat muli ang mukha mula sa balikat ng matanda.

Ginawaran nito ng halik sa labi si Budoy na ginantihan naman ng matanda. Tumagal ang halik na yun. May naramdaman si Katrina na kumkislot sa bahagi ng kanyang puwetan. Napangiti ang dalaga. Hinila nito paitaas ang sando ng matanda na itinaas naman ang dalawang braso upang maalis ng madali ang pang itaas. Tumayo si Katrina mula sa pagkakakandong sa kanya ni Budoy.

“Tumayo ka, Manong,” masuyong sabi nito kay Budoy.

Tumalima naman agad si Budoy. Lumuhod ang dalaga sa harapan ng matanda at ibinaba ang boxer shorts nito. Kumawala ang naghuhumindig na sandata ng lalaki. Animo’y handang mag amok sa sobrang panggigigil at pagpipigil. Galit na galit na ang may kalakihang ulo nito. Naghahanap ng kalaban…naghahanap ng away!

Napalunok naman si Katrina. Wari’y nanuyo ang kanyang lalamunan. Tuluyan nang naalis ang boxers mula sa paa ni Budoy. Itinapon lang ito ng dalaga sa sahig. Masuyo nitong hinawakan ang katawan ng pagkalalaki ni Budoy at marahang nagbaba’t taas ang kanyang kamay. Hindi ito ang titi ng buhong na lumapastangan sa kanya. Ang may ari ng hinahawakan niya ay ang taong may malasakit sa kanya. Gusto ni Katrina ang sandatang ito. HIndi ito ang batutang pangahas. Ito ang sandatang may konsiderasyon sa kanyang naranasan. Hindi niya alam kung may pagmamahal siya sa may ari ng kanyang hinahawakan. Ngunit isang bagay lang ang tiyak ng kanyang isipan at katawan: Gusto niya ang may ari nito…Gusto niyang maranasan ito sa kaibuturan ng kanyang pagkakabae…sa loob ng kanyang bibig…gusto niyang paligayahin din ang kahabaang hawak niya ngayon.

May kakaibang dating naman kay Budoy ang eksenang iyon. Nakaluhod ang isang magandang dalaga sa kanyang harapan. Titig na titig sa galit niyang kaangkinan.Lalong umakyat ang libog sa katawan ni Budoy lalo na nang nagbababa’t taas ang malambot na kamay ni Katrina sa kanyang ari. Nang ilapit na ni Katrina ang mukha nito sa kanyang sandata at masuyong hinalikan ang ulo nun, wari’y nakuryente si Budoy.

Ang reaksyong yun ng lalaki’y naghatid ng ngiti sa labi ng dalaga na marahang bumuka ang bibig at inilabas ang dila upang laruin ang paligid ng ulong namumula sa galit. Ilang sandaling naglaro ang dila ni Katrina sa ulo ng pagkalalaki ni Budoy. Naririnig na niya ng lumalalim na paghinga ng lalaki. Huminga rin ng malalim ang dalaga at itinodo ang pagbuka ng bibig at ipinasok nito ang sandata ni Budoy sa loob. Umabot lang sa kalahati bago sumara ang mga labi at lumapat ang mga ito sa katawan ng mainit at matigas na sandatang iyun. Humigop ang bibig at naglaro ang dila.

Hindi naman napigilan ni Budoy ang sarili. Nagsimulang kumanyod ang lalaki dahilan upang magsimulang lumalim ang naabot ng pagkalalaki niya sa loob ng bibig ni Katrina. Ramdam ni Katrina ang na parang maduduwal siya ngunit tiniis ito ng dalaga. Sinabayan ni Katrina ng paghinga sa bibig kada indayog ng sandata ni Budoy sa kanyang bibig.

Sarap na sarap naman si Budoy sa init na nararamdaman sa lotob ng bibig ni Katrina. Lalo pa nga’t naglilikot ang dila nito sa katawan ng kanyang pagkalalaki. Ang magandang mukha ng dalaga at ang malayang paglalabas masok ng titi nito sa makipot na bibig ng dalaga’y isang tanawing lalo lang nagpapainit at nagpapatigas ng kanyang sandata.

Ilang minuto ring tumagal ang pagchupa ni Katrina kay Budoy. Sawakas ay iniluwa nito ang titi ng lalaki at tumayo.

“Sandal ka dun, Manong,” nguso ni Katrina sa headboard ng kama.

Dagli namang sumunod si Budoy. Umakyat ito ng kama at sumandal sa headboard ng kama. Paupo ang posisyon ng lalaki habang minamamasdan nito ang may pagkasabik na pag akyat ng dalaga sa kama. Hinakbangan ni Katrina ang matanda at humarap dito. Nasa pagitan ng dalawang binting nakakaaang ni Katrina ang mga hita ni Budoy at parang bandilang nakatirik ang ang pagkakalalaki nito.

Dahan dahangg ibinaba ni Katrina ang sarili. Unti unti itong umupo. Hinagip ng kanang kamay nito ang pagkalalaki ng matanda at inihimas himas sandali sa guhit ng lumapat niyang pagkababae. Huminga ng malalim ang dalaga at nang bumuka ang guhit, tumapat sa lagusan ang ulo ng pagkalalaki ni Budoy, marahan niyang ibinaon ito. Unti unti hanggang sumagad na kahit masikip ang kanyang lagusan ay malayang nakapasok dahil na rin sa naglalawang katas ng lagusang iyun.

“Ungghhhhh,” marahang daing ni Katrina nang makapasok na ng buong buo ang pagkalalaki ni Budoy sa kanyang lagusan.

Napahinga naman ng malalim si Budoy sa sarap na nararamdaman niya. Ang ginhawa sa loob ng pagkababae ni Katrina. Paraiso sa lupa. Langit na ngayo’y damang dama niya. Hindi muna kumilos ang dalaga. Wari’y ninanamnam ng puke nito ang nakapasok na sandata. Hindi nagtagal at inilapit ng dalaga ang mukha nito sa mukha ni Budoy. Medyo nakabuka ang magagandang labi ng dalaga at nakapikit ang mga mata. Wari’y uhaw na uhaw.

Hindi na makatiis si BUdoy. Sinalubong nito ang magandang mukha ng dalaga na bakas na bakas na ang matinding kalibugan. Lumapat ang labi sa labi. Naghanapan ang dalawang dila at nang magpanagpo’s nagsimulang maglaro ng eskrima. Ramdam ang nakakapapasong init ng bawat bibig. Sinabayan ito ng marahang pagbaba’t taas ng puwet ng dalaga.

Nagsimula na ang mainit na sayaw ng pagkiskis ng kalamnan ng ulo at matigas na katawan ng pagkalalaki ni Budoy sa loob ng naglalawang lagusan ng dalaga. Patuloy ang sayaw na wari’y sinasaliwan ng isang mabagal na musika. Wari’y ninanamnam ang bawa’t sandali. Ayaw madaliin. Hindi ninanais na agad ay matapos ang awiting nakababaliw.

Nararamdaman na ni Katrina ang pag akyat ng kakaibang kiliti sa kanyang katawan na lalo lamang pinatitindi ng mainit nilang paghahalikan. Parang mauubusan na siya ng hininga sa sarap na nararamdaman. Hindi na ito nakatiiis. kumalas ang labi nito sa labi ni Budoy. Bumilis ang pagbaba’t taas ng katawan nito na nagpabilis din ng pagkamot ng katawan ng sandata ng lalaki sa pader ng kanyang pagkababae.

Napaliyad ito…Tumapat naman ang mapuputi’t malulusog na suso nito sa mukha ni Budoy na walang sinayang na sa sandali. Hinawakan ng mga kamay ng matanda ang magkabilang suso ni Katrina at pinaglaro ang mga labi at dila. Naroong pinaiikot ang dila sa utong at naroong isinusubo sabay sinisipsip na animo’y sanggol na hayok habang minamasahe ng mga palad nito ang kalamnan ng nakakalibog na bundok.

Tumitirik na halos ang mata ni Katrina sa sarap. Isang madiing pag upo nito sa pagkalalaki ni Budoy ay kumawala ang nakababaliw na daing mula sa bibig ng dalaga.

“Ayyyyy, Manong ko pooooooooo…..ohhhhhhh,” at rumaragasang umagos ang katas ng kalibugan ni Katrina.

Napasubsob si Katrina sa dibdib ni Budoy habang patuloy pa mumunting pagkibot kibot ng katawan nito tanda ng mga pahabol at paulit ulit na pagdating sa rurok ng sariling kalibugan.

Ilang sandali rin ang lumipas bago ito tumingala. Nakangiti itong nakatingin sa matanda. Nakapasok pa rin sa puke nito ang matigas na sandata ni Budoy. Ginantihan ni Budoy ng ngiti si Katrina.

Dahan dahang itinulak ng matanda ang dalaga upang makakalas ito sa kanilang pagkakahugpong. Nang makawala ay napadapa na lang sa kama si Katrina sa pagod na dala ng sarap na nadama.

Marahan namang ibinuka ni Budoy ang maputi at bilugang hita ng dalaga. Pumuwesto ang matanda sa pagitan ng mga nakabukang hita. Itinuon nito ang galit na sandata sa basa pang lagusan at tuluyang dumapa.

Maginhawang nakapasok ang ari ni Budoy sa mainit na lagusan. Sinimulan nitong kadyutin ng marahan ang butas ng paraiso. HIndi nakawala sa kanyang pandinig ang pinong pagsinghap at pagdaing na namutawi sa bibig ng dalaga.

Nagsimula na namang uminit ito hanggang hindi na nakuntento ang dalaga at sinimulang ibangon ang sarili. Mula sa pagkakadapa nito’y itinulak ng dalaga ang dalawang kamay at paatras na itinaas ang katawan. Humawak ang mga kamay nito sa headboard at tumiklop ang tuhod. Panumandaling hinugot ni Budoy ang titi nito mula sa pagkakabaon sa dalaga.

Hindi nagtagal at nakatuwad na ang dalaga sa kanya. Nakaluhod ito at nakaumang ang pagkababae sa sa sandata ni Budoy na ngayon ay nakaluhod na rin. HIndi na nag aksaya pa ng panahon ang matanda. Ginabayan nito ang sandata sa basang lagusan at itinarak ng dire direcho. Napaigik ang dalaga sa pagpasok ng alaga ng matanda . Humigpit ang hawak nito sa headboard. Inaabangan ang inaasahang pagbayo na gagawin sa kanya. Hinawakan naman ni Budoy ang magkabilang pisngi ng puwet ni Katrina at sinimulan ang marahang pagbayo.

Tulad nang una’y ang marahang sayaw ng kalibugan ay nagsimula na naman. Ang kaibahan nga lamang, mas madiin ang bawat pagpasok…mas malalim ang naaabot. And mabagal na sayaw ay unti unting umaakyat ng tempo. Namumutawi ang mga daing, paghingal at kung ano anong salitang hindi mo maiintindihan kung isusulat ngunit mauunawaan kung ikaw ang nakakarinig o nakakaramdam. Pabilis ng pabilis ang sayaw ng kamunduhan nina Katrina at Budoy.

Paulit ulit ang paglalabas masok ng sandata nito sa lagusang basang basa. May kung anong tunog na ang maririnig sa bawat paghugot at pagpasok na ginagawa ng sandatang yun.

“Ayan na ko, Manonngggggg! Uhhh!” halos pasigaw na daing ni Katrina.

“Ummphhhh! ahhhh Katrinaaaaaaaa!” ganting sigaw ni Budoy sabay hugot sa ari nito at sa pamamagitan ng sariling kamay ay pinasabog ang katas sa likuran ng kikibot kibot pang katawan ng dalaga.

napasalampak sa likuran ni Katrina si Budoy na siyang naging dahilan upang mapadapa si Katrina ng husto sa kama habang patuloy na nakapatong sa kanya ang matanda. Masuyong hinalikan ni Budoy ang buhok ng dalaga bago ito dahan dahang humiga sa tabi nito.

Nakatingin si Katrina sa kanya. Nakangiti ang dalaga kay Budoy. May sayang nararamdaman sa dibdib.

Hinalikan nito ang matanda sa labi. Masuyong iniunan ni Budoy ang ulo ng dalaga sa kanyang bisig at ang mukha nito sa dibdib. Hindi sila nag iimikan at nakatingin lang sa kisame. Pakiramdam naman ni Katrina ang kakaibang kasiguraduhan na kung nasan man siya ngayon, hindi siya masasaktan ninuman.

Ilang ulit pang pinagsaluhan ng dalawa ang paulit ulit na paglalakbay sa paraiso. Tumitilaok na ang mga manok nang pasimpleng nakabalik si Katrina sa sarili nitong bahay. Walang ingay itong nakapasok sa kanyang kuwarto at may ngiti sa labing nakatulog.

Nangako si Manong Budoy, siya ang gagawa ng paraan upang malutas ang kanyang suliranin. Alam ng dalagang tutuparin ng matanda ang pangako nito. Ang hiniling lamang nito sa kanya’y ang kanyang katahimikan na ipinangako nya ring kanyang tutuparin.

Anuman ang solusyong naiisip ni Manong Budoy, wala silang maririnig sa kin, sumpa ni Katrina sa sarili.

MAAGANG UMALIS si Budoy ng araw ng Huwebes. Kinuha lang nito kay Andeng ang ID at birth certificate ni Katrina. Lumipas ang maghapon na parang natural lang lahat ang mga bagay bagay. Gabi na nang dumating si Budoy.

“Andeng, sumunod kayo ni Katrina sa bahay ha?” sambit nito sa ina ni Katrina habang isinasara ang gate.

“Oho, Manong” sagot naman agad ni Andeng.

Umusad na ang sasakyan at tinahak ang grahe nito.

Nakaupo sa sala sa ikalawang palapag ang mag ina. Pansamantala silang iniwan ni Budoy at tinungo ang sariling kuwarto. Nang lumabas ito ay may bitbit na bag. Alam ni Andeng ang bag na yun ay lalagyan ng laptop. Madalas niyang nakikita ang mga turistang napapadpad sa palengke.
Umupo si Budoy. Magkakaharap na silang tatlo sa munting lamesita.

“Para kay Katrina, Andeng,” saad ni Budoy at iniabot ang bag kay Andeng.

“Computer po ito,Manong? ” tanong naman ni Andeng na may pagtataka. Nakatingin lang si Katrina sa dalawa.

Tumango si Budoy. “Kakailanganin niya yan sa pag aaral niya. May iba pang laman yan sa lalagyan sa gilid ng bag.”

Binuksan ni Andeng zipper ng bag. May maliit na kahon dun. Hindi na kailangan pang tanungin. Nakapicture na sa labas ang laman nito. Samsung A5. Smartphone.

“Kakailanganin niya yan para regular ang kontak niya sa inyo at nang macheck mo rin si Katrina kahit nasa malayo siya” pagpapaliwanag ni Budoy.

Tumango lang si Andeng. May kinuha sa bulsang envelop si Budoy at iniabot kay Katrina.

“Ano po ito, Manong?” tanong ni Katrina. Tuwang tuwa na ang dalaga sa mga gamit na mapapasakanya.

“ATM card yan. Nandyan din sa loob ang passbook na naglalaman ng pinagbentahan ko ng sasakyan. Sapat na yan sa unang dalawang taon mo sa kolehiyo. Regular kong padadalhan yan para hindi ka kapusin kung may emergency.”

“Ibinenta mo ang Van, Manong?” tanong ni Andeng.

“Wala namang gagamit dahil aalis na ko. Mas mabuti pang pakinabangan na lang kung ibebenta. Kokolektahin yan ng pamangkin ko pagkatapos niya akong tagpuin sa airport.” pagpapaliwanag ni Budoy.

Halos maiyak naman si Andeng sa kabutihang ipinakita ni Budoy sa kanila ng kanyang anak. May bahid na lungkot ang tinig nito nang magsalita.

“Wala na po akong masabi, Manong…kundi salamat po ng marami. Umasa kang hindi masasayang itong tulong mo sa min.” may garalgal ang tinig ni Andeng at napasinghot na ito.

Si Katrina nama’y nagmuwestra sa labi nito ng salamat. HIndi ito napansin ng kanyang ina. Tumango tango lang si Budoy.

HIndi naglaon at nagpaalam na ang mag ina upang makapagpahinga na si Budoy. Nang makaalis na ang mag ina, bumaba si Budoy at nagtimpla ng kape. Ayaw niya pang matulog. May nabubuong kutob sa kanyang dibdib. Kutob ng pagkasabik…ng pag aasam. May dalawang oras din ang lumipas halos at tulad ng kanyang inaasam, narinig ni Budoy ang pagbato sa kanyang bintana. Napangiti ang matanda at mabilis na nanaog ng hagdan. Pagkabukas nito ng pintuan ay tumambad ang nakangiting mukha ni Katrina na dali daling pumasok at dumiretso ng akyat sa taas. Nakahubo’t hubad na ang dalaga ng pumasok si Budoy sa kuwarto…

Magdamag din halos magkaulayaw ang dalawang katawan. Tulad ng dati’y bandang alas kuwatro na ng madaling araw ng tumalilis si Katrina. Pagod at masakit ang katawang wari’y bugbog ngunit may ngiti sa labing natulog ang dalaga.

YUN NA ANG HULING pagkakataon na nagkaniig ang dalawa.

Hindi na nakahanap ng tyempo si Katrina. Nang magising siya ng umaga ng Sabado, wala na ang sasakyan ni Budoy. Habang nawawalis ng paligid ay tinatanaw tanaw ni Katrina ang bahay ng matanda.

Mabigat ang kanyang dibdib. Hindi maikakaila ang lungkot na nadarama. Unti unting tumulo ang luha sa mata ng dalaga. Wala na si Manong Budoy. Tuluyan nang napaiyak ang dalaga. Buti na lamang at walang tao sa kanila. Maghapong walang gana sa pagkain ang dalaga. Kinagabiha’y sagana lalo ang luhang namalisbis sa mga mata nito. Nakatulog na lang si Katrina sa sariling iyak.

HALOS ISANG LINGGO ang lumipas nang mapadpad ang pamilyar na van sa harap nina Andeng. Dali daliang tumakbo si Katrina sa pag aakalang bumalik si Budoy. Kasunod nito ang mag asawang Andeng at Aldo. Ngunit hindi si Budoy ang laman ng sasakyan.

“Gandang umaga ho,” bati ni Poy. “Dito po ba nakatira si Andeng?”

“Ako yun,” sagot naman ni Andeng na sinundan din ng pagbati ng magandang umaga.

“Ako po yung pamangkin ni Manong Budoy,” pagpapaliwanag ng lalaki. ” Susunduin ko sana kayong mag ina at dadalhin sa Maynila ng ilang araw. ”

“Bakit naman dadalhin sa Maynila? At bakit ilang araw?” tanong ni Aldo.

“Bilin ni Manong Budoy na ipakita ko daw ho yung titirhan ni Katrina at isama daw si Manang Andeng para alam kung paano puntahan. Hanggang Lunes lang naman. Pagkatapos ng enrolment ay ihahatid ko na ring pabalik dito.” paliwananag uli nito. “Para daw po maging pamilyar si Manang Andeng at Katrina sa lugar.” sundot pa uli ni Poy.

“Ah. Tama nga naman, Aldo. Sumama ka na rin tutal may sasakyan naman,” suhestyon ni Andeng.

“Nakow, kayo na lang at may lakad kami ngayong Sabado’t Linggo nina Mang Badong at Mang Isko,” kumakamot sa ulong sagot ni Aldo.

“Hmp. Sabong na naman. ” simangot ni Andeng. “Ay naku bahala ka na nga!”

Hindi na sumagot si Aldo. Tumalikod na ito at tinungo ang daan pabalik sa bahay upang ituloy ang naputol na almusal.

“Katrina, maghanda ka ng mga gamit mo at paluwas tayo,” utos nito sa dalaga.

“Opo, Inay,” excited si Katrina. Mabilis nitong tinungo ang direksyon ng bahay.

“Halika dine at makapagkape habang kami’y naggagayak,” alok ni Andeng kay Poy na hindi naman tinanggihan ng lalaki. Sumunod ito kay Andeng sa direksyong patungo sa bahay.

May isang oras din ang lumipas bago umalis ang van lulan ang mag ina. Nakatanaw lang si Aldo. Wala siyang magagawa kundi sabihin na lang sa dalawang matanda na purnada ngayong gabi ang balak nila. Sa isip isip ni Aldo, humanda ka, Katrina…pagbabalik mo lalaspagin namin lahat ng butas sa katawan mo. Sumilay ang ngiti sa labi ng lalaki habang naglalaro sa isip ang mga binabalak gawin sa anak anakan.

ISANG building na may limang palapag ang pinuntahan nina Katrina. May gate ito sa unang palapag na agad namang pinapasok ang van nang makilala kung sino ang driver nito. Dinala ni Poy ang mag ina sa isang unit sa ikalawang palapag kung saan may tatlong kuwarto, isang sala/kusina, at isang banyo.

Binuksan ni Poy ang isang kuwarto at inilapag dun ang ilang gamit ng mag ina.

“Dito po titira si Katrina,” pahayag ni Poy. “Bayad na po ang isang taong upa niyan kasama na ang kuryente at tubig.

“Aba eh tatlo ang kuwarto dito ah,” takang tanong ni Andeng habang titingin tingin lamang si Katrina sa paligid. Nakadungaw sa bintanang may jalousies ang dalaga. Pinagmamasdan ang mga taong paroo’t parito sa kalye.

“Nasa eskwelahan po yung dalawang babaeng umuupa diyan. Puro babae po sila dito.” paliwanag ni Poy.

“Ah. Baka naman masamang impluwensya ang mga babaeng yan ha?” tanong ni Andeng.

“Naku hindi po, ” mga taga sa amin yan sa Quezon. Malayong kamag anak at dito lang pinag aaral ng kanilang mga magulang.

Napanatag ang kalooban ni Andeng sa narinig.

“O siya iiwan ko na po muna kayo. Maglibot libot kayo sa paligid. Malapit lang naman po ang palengke dito at nang masanay kayo. Nasa baba lang po ako pag kailangan nyo ako. Sa lunes sasamahan ko na po si Katrinang mag enrol bago tayo bumalik sa probinsya. Text nyo lang ako pag may kailangan kayo.” at iniabot ni Poy ang papel na sinulatan niya ng kanyang number.

“Salamat po, Manong Poy,” nakangiti si Katrina sa lalaki.

“Salamat, Poy,” sambit din ni Andeng.

Ngumiti lang si Poy at tinungo na ang pintuan. Nang makalabas ay naupo sa kama ang mag ina. Hinawakan ni Andeng sa kamay ang anak.

“Pagbubutihin mo ang pag aaral ha, Anak?” bilin nito sa dalaga.

“Wag kayong mag alala, Inay…Yan po talaga ang balak kong gawin,” at napasinghot si Katrina.

Hindi rin napigil ni Andeng maiyak. Niyakap nito ang anak ng mahigpit. Sa labas maririnig ang iba’t ibang ingay mula sa mga tricyle na nagdaraan hanggang sa mga sigaw ng nagbebenta ng kung ano ano ngunit hindi pansin yun ng mag ina na nanatiling magkayakap.

Nasa kanto ng isang tindahan si Poy. Umiinom ng softdrinks habang hawak sa kamay ang cellphone. May ka text ito….

KUNG SAAN SAAN ipinasyal ni Poy ang mag ina buong sabado’t linggo. Luneta. Wildlife. Manila Zoo. MOA. Itinuro niya kay Katrina ang mga rutang sasakyan. Masaya at nalibang ng husto ang mag ina hanggang linggo nang gabi kung saan pagod na nagpahinga ang dalawa sa kuwarto ni Katrina. Nakilala na rin ni Katrina ang dalawang babaeng makakasama niya sa unit. Mukhang mababait at makakasundo naman niya. Maagang nakatulog ang mag ina dahil kinabukasan ay mag eenrol naman si Katrina bago sila umuwi. Tahimik namang naninigarilyo si Poy sa rooftop ng building. Abala itong nagtitext sa phone.

MEDYO HIHIBAY HIBAY na ang paglalakad ng dalawang matanda patungo sa dyip ni Aldo. Sila na ang huling kustomer ng beerhaus na yun. Nagpasiklab ng husto ang dalawang matanda dahil umabot din sa tig kuwarenta mil ang napanalunan nilang dalawa. Masaya naman si Aldo at nakadagit siya ng sampung libo bukod pa sa balato ng dalawang manyakis.

Tumatakbo na ang makina ng sasakyan. Pagkasakay na pagkasakay ng dalawang matanda ay biglang may dalawang nakaitim na lalaking sumakay sa loob ng dyip at isang lalaki ring nakaitim ang sumakay sa unahan sa tabi ni Aldo. Hindi makapalag ang dalawang matanda dahil sa kalibre kuwarenta’y singkong hawak ng mga estranghero. Nakatutok naman sa tagiliran ni Aldo ang nasabi ring baril.
Balot na balot ng takot ang tatlong buhong.

“Abante,” malamig at tila bakal ang tinig ng hindi kilalang lalaki.

“Saan tayo pupunta? ” nanginginig ang boses ni Aldo.

“Basta umabante ka at sumunod sa direksyon ko…o gusto mong tingga na ang magpaabante sayo ha?” kalmado ang tinig. Umabante si Aldo.

Binaybay ng dyip ni Aldo ang daan patungong ibaan kung saan pinatigil sila sa malalim na kurbadang agbang. Nang tumigil ang dyip, ang huling natatandaan ng tatlo’y ang pagkawala ng kani kanilang malay dahil sa palong inabot mula sa mga baril na hawak ng mga estranghero.

Yun na ang huling matatandaan ng tatlo. Wala nang kasunod na ala ala pa. Kinabukasan, natagpuan ng mga pulis ang tatlong bangkay na puro may tama ng bala sa ulo. Wala ang mga wallet ng mga ito o anumang palatandaan. Walang cellphone. Wala ni kahit ano. Ang hinala ng mga pulis ay biktima ng holdapan ang tatlong bangkay na natagpuang katabi ng dyip na hindi naman rutang Ibaan.

MATAPOS MAILIBING si Aldo, minabuti na lamang ni Andeng na sumama kay Katrina sa Maynila. Nakiusap sila sa may ari, sa tulong na rin ni Poy, na samahan na lang si Katrina sa pagtira sa unit nito. Pumayag naman ang may ari dahil na rin sa awa sa biyuda. Tinaasan lamang nito ng konti ang upa na tinanggap naman ng maayos ni Andeng. Bumili na lamang si Andeng ng folding bed at sa sala natutulog. Balak ni Andeng na kumuha ng puwesto sa palengke at gagamiting puhunan ang perang nagmula sa naibentang dyip ni Aldo…

LONG ISLAND BEACH, New York, 5pm….Nakaupo sa isang mabatong bahagi ng beach si Budoy hawak ang cellphone nito. May kausap ang matanda.

“Ang ebidensya?” tanong niya.

“Winasak ko na po lahat, Manong…dinurog durog ko nang husto ang mga cellphones at memory cards bago ko itinapon sa dagat.” sagot ni Poy sa kabilang linya.

“Salamat, Poy,” tatango tangong sambit muli ng matanda sa cellphone.

“Tama lang ang nangyari, Manong. Kahit ako baka ganun din ang gawin ko,” sabi ni Poy sa kabilang linya.

“Sige…balitaan mo na lang ako tungkol sa mag ina kung may kailangan…salamat uli,” pamamaalam ni Budoy.

“Opo, Manong….makakaasa ka po,” at pinatay na ni Poy ang cellphone.

Ibinulsa ni Budoy ang cellphone at tumayo na mula sa kinauupuan. Tinanaw nito ang papalubog ng araw. Huminga ito ng malalim. Alam niyang tulad ng araw, dapithapon na rin ang kanyang buhay. Ngunit may banayad na pagtanggap siya sa estado ng kanyang buhay dahil alam niyang sa kabilang dako ng mundo ang araw ay papasikat pa lamang….magbubukang liwayway…tulad ng pagbubukang liwayway ng buhay ni Katrina…

WAKAS